L 



Analecta Algologica. o9 



globosas et suo online i^laiululosas; et receptacula deniquo teretiuscnila laucoidea, 

 utrinque attenuata. Nec potui quiii suinmain aualogiam agnoscerein inter liane 

 paniculani fertilem et plantara quani noniine S. microceratii olim descripserunt; et 

 facile fieri posse putareui banc ultimam rêvera sistere paniculani fertilem si non 

 ejusdem speciei tamen speciei proximge. Glandulas in partibus paniculae fertilis ita 

 conspicuas, aculeosque in jugis plantse stcrilis invicem quodaminodo analogos esse, 

 et characteres prœbere cujusdam momenti in afHnitatibus judicandis, (^iioque suspi- 

 candum credidi. 



138. 1. S. VALIDUM J. Ag. mscr. rachidibus ramoruni inferioruin obtuse angulatis et 

 secus angulos proeminentiis rigidis (in parte juniore adproxirnatis, inferne 

 magis sparsis) obsitis, superiorum tenuioribus sublœvibus; foliis inferioruin 

 obovatis margine obsolète serrulatis, costa percurrente et cryptostomatibus 

 plurimis multiseriatis instruetis; superiorum sublanceolatis subintegerrimis ; 

 vesiculis subsphœricis nunc apiculatis, receptaculis in pedicello brevi axilla- 

 ribus laucoideo-cylindraceis inerraibus, demum in ramulo racemosis. 



Hab. in mari Coreano (Broughton-bay: Herb. Crouan); ex Hakodate Japo- 

 nise Hb. Kjellman. 



Hsec est species suis characteribus admodiim insignis, et qua prœcipue suadente characteres 

 vicinarum specierutn exstruere conatus sura. Non tantuni frondes stériles et fertiles, ut in multis 

 aliis, invicem sat diversas exhibât, sed etiam in steriliV)Us rachides ramoruni magis conspicue an- 

 gulatas, et proeminentiis conicis in parte adhuc juvenili inter folia proxiraa densis, in adultiore 

 invicem magis remotis, seriatim obsitas offert. Petioli foliorum cum his angulis sunt contigui et 

 in inferiore ramo quin immo ita conspicue torti, ut folia fera diceres retrofracta. In speciebus 

 proximis hi quoque characteres, licet minus conspicui, obveniant. Comparata planta infantili, 

 quam ad presentem speciem pertinere non dubito, patet rachides ramoruni in inferiore sua parte 

 esse lineares complanatas, costa intra laminani, fere 2 lineas latam, percursas, superne foliis, quasi 

 laciniis folii pinnatifidi instructas, et inter folia fere serratas. Folia sub hoc stadio evolutionis 

 sunt disticha lamina verticali. Prout excrescit planta, evanescunt laminée, costam rachidis margi- 

 nantes, at serratursp indicia permanent proeminentias supra descriptas constituentia. Folia tor- 

 sione sensim perducta petioli unam paginam superam et alteram inferam otferunt. Aise rachidis 

 cùinplanatœ superne sensim evanescunt, et folia magis (pioqucversuin porrecta demum fere tri- 

 fariam disposita adparent. 



Prseterea caulem communem plant» evolutte vidi teretiusculum, supra scutellum radicale 

 pollicarem, pennani corvinam circiter crassitie œquantem, superne lamos admodum patentes eniit- 

 tenteni, alios magis elongatos et sensim fructifères, alios stériles breviores et foliosos. Folia ju- 

 niora et plurima in ramo sterili sunt obovato-lanceolata obtusa, in petiolum ssepe elongatum atte- 

 nuata, alla, quasi folia plantie fructiferœ indicantia, in formani lanceolatam excrescentia; heec 

 usque 3 poUicaria longitudine, latitudine 5 — 6 lineas sequantia, omnia lirma coriacea costa per- 

 currente et cryptostomatibus plurimis fere sine ordine sparsis instructa, marginibus serrata, serra- 

 turis vero parum conspicuis, nunc fere obsoletis. In frondibus fructiferis folia magis lanceolata 

 et angustiora, demum tiunt bracteantia angustissima et enervia. Vesiculas tantum in frondibus 

 fructiferis vidi; et bas minutas subsphsericas muticas nunc umcrone brevi coronatas. (Receptacula 

 fere tantum in planta Coreana me vidisse, addere lubet; frondibus fructiferis in planta Japonica 

 nostra fere denudatis.) 



138.2. S. MicRocEEATiuM Mert.; C. Ag. Dec. n:o 33. (Tiirn. Hist. tab. 130.) 



De affinitate speciei, ad speciniina nimium incompleta primitus descriptae, ad ea refero qupe 

 de antécédente specie dixi. Mihi vix dubium adjjaruit bas species invicem esse proximas, si 



