62 J. G. Agardh. 



verba illius rite iiiterpretatus,sim, conjuuetas fieri aliis cellulis («bordering cells with 

 tenacula») quas (fig. 6) quoque delineavit. Missa oranino uoraia dispositionis tena- 

 culorum, quam ex iconibus datis non rite claram mihi reddere coutigerit, ex ipso 

 nomine date functiones horum organorum — antea' separata conjuiigere, aut saltim 

 continere — facilius quis supposuerit — modo dicerem subsimili quo in Valonia 

 fastigiata rami fibulis externis conjuncti arctius cohibentur. Haud pauca inter si- 

 phoneas exempla quoque cognita habemus, in quibus partes singulse adproximatse, 

 in proprias partes coujunctœ excrescunt. Ejusmodi vero functiones in Dictyosphîeria 

 cellulis propriis commissas finxit (at putarem) Murray, et bis cellulis quoque pro- 

 priam structuram et dispositionem tenaculorum, in fig. 6 exliibitam, tribuisse patet. 



Paulo autem infra de structura frondis addidit ipse Murray: «I hâve said that 

 the thallus is several cells tliick, but the view is probably equally tenable that the 

 cells immediately overlying and underlying the cells of the middle layer are merely 

 spaces enclosed by membranes separated from the wall of the middle layer by the 

 growth of the bordering cells, and now suspended, as it were, frora one border to 

 the other. In favour of this latter view, I should state that I bave never seen any 

 cell contents in thèse overlying and underlaying spaces, while those are plentiful 

 but disorganised in the cells of the middle layer». — Mihi quidem nuUis dubiis 

 vacare videretur hanc ultimam structurée explicationem veram esse. Sunt membra- 

 rmlee externœ celiularum earum, quas médias dixit, quœ sensim sensimque sepa- 

 rantur, et nune tenuissimse, nunc paulo crassiores adparent, nunc a margine ad 

 marginem ejusdem cellulae expansée, nunc easdem supra plures cellulas extensas ob- 

 servare credidi. Quod igitur ipsœ cellulœ magnse polygonee frondis unicum stratum 

 constituunt, id mihi quidem nuUis dubiis vacare adparuit. 



His vero positis quseritur quomodo explicarentur vacua illa cellulas mentientia, 

 quœ interioribus (strati medii) cellulis superposita, ut vacua descripsit Murray. Pa- 

 rietes eorum faciales — quibus vacua a média cellula separantur — nunc vidi 

 membrana tenui et (sine quodam organisationis indicio) conformi constitutos, nunc 

 eosdem evidentius crassiores, et in his transectis vacua interiora quoque obvenire 

 similia ils, quibus designarentur (in sectione verticali facta) «the bordering cells», 

 in icône a Murray data (ad h). Quin immo quosdam ejusmodi parietes quoque in 

 icône sua ipse delineavit Murray, et ejusmodi ad a obvenire designavit. Tenacula 

 illa (of the bordering cells) quibus mediantibus continerentur invicem cellulte médise 

 proprise, quoque lateraliter directa (cehulas versus proprias medii strati) lubenter 

 supposuerim; quem ad finem vero adessent in parietibus istis, quibus spatia vacua 

 ab ipsis cellulis separantur mihi explicare frustra conatus sum. Radiationem illam 

 membranse, quam in fig. 6 tenaculis characteristicam depinxit Murray, hanc frustra 

 equidem qusesivi in fascicuHs istis cellulas ipsas hexagonas intercedentibus, nomine 

 bordering cells a Murray indicatis ; in parietibus vero vacua externa ab ipsis cellulis 

 (strati medii) separantibus radiationem ejusmodi obsoletiorem observare mihi contigit. 

 Si igitur, me judice, dubitare non liceat parietes istas faciales, lacunas vacuas cir- 

 cumdantes, a pariete ipsarum celiularum sensim separatas fuisse, quoque radiationem 



