I 



I 



Analecta Algologica. 63 



hoc loco potius distractionis indicium, (luaiii concretionis qiuedani organa indican- 

 tein, lubentius considerarem. 



Totam ig-itur illam or^aiiisationom [)eculiaru!ii, adparcniter cellularum sei'ies 

 plurcs superpositas iiidicantcni, rêvera distractioiie continuata ineiuhranaruin ipsas 

 cellulas circuiiidaiitiuui ortam conjicerem. Qiue vero quomodo oriatur, et (luem in 

 fineni perducitur, hoc sane ulterius iuquireiKhiin kibenter concederem. 



Spatia adparenter vacua et quoad situin, et quoad formam, et quoad finera 

 diversa, in multis plantis obvonire satis constat, et ejusmodi in Algis in certum 

 lineni ereata faclHus conjicero iiceat. In Fu(x)ideis supreiuis ejusmodi obvenire 

 luuic in certis partibus quasi in organa propria (vesiculas) evolutis, nunc intra par- 

 tes paruin transfoi matas, et vario modo dispositis — singuhs aut numerosis con- 

 cateuatis — omnibus est certe notissimum. Eadem in nonnullis nunc desiderari, 

 nunc eximie evokita obvenire, Macrocystides docent, quarum in foUis radicahbus 

 vesiculœ deficiunt, in superioribus autem eximie evoluta adsunt. Ejusmodi suaden- 

 tiljus exemplis dubitari nequit eadem certum in finem fieri ereata. Hanc vero finem 

 aUum esse posse in Algis demersis, alium in iis ad superficiem maris profundi 

 emergentibus facilius quoque quis conjiceret. Situm et formationis modum in di- 

 versis Algis quam maxime varium obvenire testantur Floride^e multa\ in quibus 

 nunc quoque ad ipsam conformationem frondis exterioris conducere viderentur. 

 Ejusmodi vacua in bis nunc distentione quadam, nunc multiplicatione cellularum 

 exteriorum cum disruptione cellularum interiorum conjuncta oriri, ssepius obser- 

 vatvnn puto; et residuas partes cellularum disruptarum ad margines interiores partis 

 inflatfe nuiic sat couspicuas (Harv. Phyc. ausfr. fah. LXXXIII), nunc omnino nul- 

 las (Harv. ihid. fah. LVII) obvenire, meminisse placet. Formas, quales Gloiosaccii 

 et species Asperococci plures, crescentes erectiusculas et distentas teneri, nec collap- 

 sas, id aut cellularum exteriorum elasticitati adscribendum, ant distentione aeris 

 cujusdam inclusi effectum lieri, facilius quis supponeret. Hinc quoque Dictyosphse- 

 riam favidosam in formam l)ulloso-intlatam ab initio excrescere, plurimos de ea 

 scribentibus assumsisse putarem. Murray quoque de hoc statu juvenili dixit se sub 

 hoc observasse «a solid mass of cells in the young state, the iiiterior cells beeing 

 less firmly united than the peripherical cells, but ultimately becoming hollow in the 

 older spécimens». Mihi paginam interiorem frondis adultioris Bidyosph. favulosœ 

 bullatim inflata; observanti nulla adparuit differentia structurœ inter hanc et exte- 

 riorem paginam. Frondem bullato-infiatam liujus speciei demum ruptam fieri in 

 lacinias, ({uas utriiKjue consimiles putarunt satis constat. In fronde ejusdem admo- 

 dum juvenili cellulas vidi fere singulas per se extrorsum prominulas et adhuc rotun- 

 datas, nec mutua jjressione hexagono-angulatas; in singulis bis cellulis membranam 

 numerosis at tenuissimis quasi lamellis invicem distinctis contextam videre credidi, 

 qualem in sua Dictyosphœria Valonioide in Tah. XVIII fig. 4, structuram mem- 

 brane in utriculis illis tenuissimis depinxit Zanardini. Quoque in nostra organa 

 illa peculiaria, inter lamellulas sparsa, quse primum a Kiitzing observata, sub primo 

 suo evolutionis stadio nomine Keimzellen et granulis quibusdam impleta; sub poste- 



Aota Eeg. Soc. Physiogr. Lund. T. VII. 9 



