70 J. G. Agardh. 



Quum alise, hucusque descriptse, species Polycoelire colore roseo et tcnuitate menibraiiacea 

 hodie sat cognitre videntur, novam speciem ejiisdem Generis recognoscere putavi, quam habita — 

 ramificationis norma, colore et consistentia — potius Gymnogongrum referre dicerem. Est nimi- 

 riiin planta circiter 3-pollicaris, purpurea et crassiuscula, et exsiccata interne superficieni mon 

 strans inœqualem, (juasi bullis minutissimis pustulosam; qivibus structuram internant adtnoduni 

 peculiarem jam indicatain diceres. Rachides inferiores 3 — 4 lineas latas vidi, supremis vix lineam 

 latitudine superantibns; omnes inter ranios, alterne a margine exeuntes, conspicue flexuosse; par- 

 tes majores frondium in ramos sub corymbose expansos sat conspicue tendnnt; segmenta proxima, 

 sat regulariter alterna, distantiis 3 — 4 lineas longis inferne separata, superioribus sensim brevio- 

 ribus. Axillse omnium inter rachidem et eximie patentes ramos fere rotundatœ adpareant. Color 

 eximie purpurascens. Sectionibus factis structuram interiorem Polj'coeliœ facilius recognoscere 

 credidi, cellulis interioribus maximis unica série inter margines dispositis, membrana tenuissima 

 plus minus exsiccatione collapsa cinctis, et exterioris strati cellulis reticulatim anastomosantibus 

 circumcirca obtectis. In partibus plantas superioribus cellulas interiores subvacuas vidi; plures, 

 evidenter contractione ad mediam longitudinem facta, in duas novas subdivisas observavi, quas 

 introductis partibus strati corticalis sensim magis separatas fieri dicerem; per paiietem gelatinosum 

 cellularum interiorum lila tenuissima et sparsissima a cellulis strati corticalis emissa cum ipso 

 endochromate interiore juncta observare credidi. Stratum corticale constat cellulis brevioribus et 

 admodum firmls, quarum interiores in reticulum anastomosantes, exteriores in fila verticalia vix 

 conjunctas vidi; cellulic superticiales fere globosœ et in muco fere inordinatse adparent. 



Sectionibus longitudinalibus et transversalibus comparatis, vix aliam ditt'erentiam vidi, quam 

 in longitudine cellularum longiorum; quœ in segmento longitudinal! nunc sunt suo diametro ses- 

 quilongiores; in segmento transversal! suo diametro subsequales. In parte inferiore et crassiore 

 frondis nunc strati intermedii initia videre credidi in cellulis aut lacunis médias cingentibus, suo 

 proprio reticulo cinctis. 



Callophyllis (cuiib posteriores). 



Prseter characteres a structura c_ystocar] )ii deductos, ii)saui structurant frondis 

 esse Callophyllidi characteristicam, satis hodie constare putarem. Chai'acterem struc- 

 ture, quem speciebus omnibus genuiuis typicuni dicerem, tamen in diversis specie- 

 bus esse nunc evidentiorem, nunc minus conspicnum, mouere placet; quod saepe 

 pendere putarem a magnitudine cellularum niajorum, qua;* adparatu })eculinri filo- 

 rum anastomosai:itium circuindantur. Ita in specie Capensi (CaU. discigera) cellulas 

 interiores rotundatas admodum minutas vidi; hinc stratum interius frondis liujus 

 speciei totum tilis anastomosantibus eontextum incauto facilius videretur. In nulla 

 specie, mihi cognita, structuram typicam Generis evidentiorem vidi, quan; in specie 

 infra descripta (CaJloph. Gigartinoides); stratum nimirum filorum anastomosantium 

 circa cellulas majores rotundatas œcjue evidentissimum adpareat, c|uacum(|ue direc- 

 tione sectionem tenuiorem frondis observare placeat. Meminisse quoque opportet 

 cellulas interstitiales quoad ipsam suam forraam adparere in diversis speciebus di- 

 versas, prsecipue si sectione transversal! observantur. Nunc enim articuli earundem 

 brèves adpareant fere rotundato-angulata3, magis cellulas minores majoribus inter- 

 jectas œmulantes (quales fere in Hymonocladiis sa^pe observantur); in eodem vero 

 specimine, si sectione longitudinali structura comparatur, easdem cellulas interstitiales 



I 



