Analocta Algologira. <1 



observare licet elongatas et Hla iiiiastoiiiosantiii rei'erentes (C. Harvetjana). Ipsa ni- 

 ininiui Hla anastomosantia, quasi reticuluni pi-oi)rium, sccus longitudinem frondis 

 expaiisuni efficiuut, in cpio articuli longitudinali directione excurrentes fiunt Ion- 

 giores, quam alii. (jui traiisversali directioiie excurruut. Celinhn) interiores majores 

 sunt prpeterea in diversis speciebus nunc luagis clougatse, iiuiic brcviores — in liis 

 suo dianietro vix ultra sesquilongiores — ; Iiinc in speciebus, (juaruni ccdluhr inte- 

 riores breviores permanent, cellulas interstitiales (piocjue breviores obvenire, et invi- 

 cem parum dissimiles, sive longitudinali sive transversali frondis sectione obser- 

 vantur, id puto sat conspicuum in nonnuUis speciebus (C. Lamherti, cujus ex eodem 

 ramo, si sectiones longitudinales et transversales eomparantur, cellulîB interiores ma- 

 jores, sectione longitudinali observatœ, suo diametro vix ultra sesquilongiores, sec- 

 tione vero transversali fere rotundata^ adpareant). — In t'ormis vero, quas ad C. 

 coccineam retulit Harvey. et cellulas interiores vidi longiores et fila anastomosantia 

 articulis longioribus et cvlindraceis contexta. Hac adparentiœ diversitate deceptum 

 fuisse Kiitzingium — (pii tum Genus Callo])liylliilis instituit, indicata structura di- 

 stinctum. tum aliud typo C. Lamberti creavit — forsan conjieere liceret. Compa- 

 rata bac structune differeutia in diversis speciebus, characteres specierum certiores 

 forsan ducere licuisset, uisi ejusmodi differentias et verbi« difficilius rite descriptas 

 et pro ietate partis descriptse quoque paulisper varias tieri, facilius suspicaretur. Td 

 bodie tamen monere placuit nonnullas existere species, in quibus cellulœ interiores 

 majores fere tan tum per duas séries (inter paginas) dispositse adpareant (C. ohtusi- 

 folia, et C. marginifera — infra descripta — ), dum in aliis (quantuni meminerim) 

 omnibus per séries plus minus luunerosas dispositas vidi. 



Ipsani structuram iniclei in diversis speciebus paulisper diversam obveuire 

 forsan videretur; nimirum nucleolos minores, quibus componitur, esse in aliis invi- 

 ccm magis distinctos, intercedente strato magis cons])icuo tilorum interstitialium ; in 

 aliis nucleum nucleolis magis arcte conglobatis contextum. Nescio vero anne hsec 

 differentia praecipue penderet ab t^tate partis, in qua generantur cystocarpiorum 

 nuclei. Nimirum in fronde a<lultiore. cujus celluhc interiores rotundatfe jam magis 

 evolutic adsunt, nucleolos in bis generatos quo(iue tieri majores et invicem magis 

 adparerc distinctos; nucleos vero in parte juniore evolutos (in ligulis aut dentibus 

 marginalibus, niinutis et posterius provenientibus), cujus celluke adhuc minuta? prseg- 

 nantes Hunt, quoque tieri nucleolis minoribus et densius conglobatis compositos, for- 

 san assumere liceret. Hinc quoque structuram luiclei Generi cbaracteristicam, evi- 

 deutiorem adi)arere in speciebus cystocarpia {)i'r frondem sparsa generantibus ; in 

 Call. laciniafa aliiscpie, (piarum luiclei in dentibus aut timbriis minutis marginalibus 

 generantui-, structuram nuclei miiuis evidenter nu(deolis compositam obvenire. faci- 

 lius explicari Hnxi. Inter stadia vero structurai ita extrema quo(jne intermedia 

 (C. Homhroniana Monl.) obvenire. meminisse placet. 



Ducentibus cbaracteribus. tum a structura frondis, tum a nucleo coniposito 

 deductis, plurimas species a me (ieneri adscriptas, eideni (juocjue pertinere hodie 

 lubenter assumerem. De una vero olim sub nomine C. Brownccr descripta, videas 



Acta Reg. Sog. i'hysiogr. Lund. T. VII. 10 



