Analecta Aljjologica. 91 



gines vert<u8 contrahnntur, ipsis clissei)inK'iili> intcr siiiL'nlas in«'inl)raii!i tcmii t'oririatis. Stipra 

 ipwa hiec dissepiinenta introrsniu et extrorsiun celliilie strati exterioris et intei'ioris, (.'ellula nna 

 aut altéra intennedia firmantiir. Noniuillis locis celluliR strati interinris, ;tî(]ue iiiinntîp ac aliis 

 locif<, quasi relitinias adpai'atns l'uinsdaiii interioris adosse pntaA'i, (HiaiiH|tiaiii hnc iinllo modo cer- 

 tum dicere audereiii. 



Cuni bac a me ubservata stiurtuni in <"//. /xidai/i-icri stnictnrani a Ilarvcv in icône C!ii. 

 Cliftoni exliihitam congrnere facilius assumereiu ; in liac vero ita niiitatani lit cellulas strati inter- 

 medii mnlto majores seriem cavitatuni majonim faeilius diceres; dissepimenta inter has cavitates 

 qux in Vh. podagrica memVji'ana simplici constituta observavi, in Ch. Cliftoni série cellularum 

 intercalariiim occiipantur; et strata extrorsum et introrsum seriem eavitatiini interiorum cingentia 

 non unica sed plnribns seriebus cellularum minorum constituuntur. Transitum ad banc magis 

 compositam structurani sat evidentem adesse putavi in eellula intercalari quani dissepimento super- 

 positam in Ch. podagrica vidi ; at ut evolutionem novani bujus structurée cavitates exteriores in 

 icône Harveyana dissepimentis superpositas lubenter assnmerem. 



Structura hoc modo in specie))us dictis indicata, inihi rêvera ita insolita adparuit, ut typum 

 Genericum proprium in his speciebus agnoscere vix dubitarem. Ignotis vero fructibus vanum 

 putarem de affinitate novi Generis hodie conjecturas quasdam proferre. 



Quod denique attinet alias nonnullas formas, quas sub nomine Erythrocolon menioravi, di- 

 xisse placet mibi nondum contigisse easdem fructiferas observare. Quoad structuram frondis eas- 

 dem raagis cum Chondrosiphone quam cum speciebus Erythrocolonis mox sub hoc nomine de- 

 scriptis, convenire ; forsan (juis|)iani dicerct, nisi easdem fronde saltim superne stricturis constricta, 

 cum Ch. articulata comparandas quis statueret. Cœteruni mihi quoque incertum manet, anne di- 

 vers» species quoque sub eodem nomine intelligantur. 8])ecies, quae a Kiitzing nomine Lomen- 

 tariœ rulidœ (Tab. Vhyc. Vol. XV fab. Sô) depicta fuit, tantaui habet cum Chyl. Muellcri, a Harv. 

 in Phyc. austr. tab. ISS depicta, similitudinem, ut utramque iconem spectare eandem plantam non 

 segre assumerem. Meminisse autem placet, plantam, quie prima vice nomine Lomenfariœ (Gastro- 

 cloniuin) Muelleri a Sonder descripta fuit, quauKiue cum sua Chyl. Aruelleri identicani consideravit 

 Harvey, huic expressis verl)is Sonder cauleni solidum cartilagineum adscriptum fuisse. Me quo- 

 que habuisse plantam ex pluril)us locis Novae Hollandise, (juam a Lomentaria valida caule proprio 

 instructaai faeilius distinctam putares; et in hac planta speciem Sonderi potissinium conjiciendam 

 esse. Hune stipitem cartilagineum cellulis totum deniuni impletum vidi, dum ex iconibus Har- 

 veyi et Kûtzingii articulis longioribus frondem inferiorem instructam putares. Rêvera ex speci- 

 minibus a me observatis, qux ad Loment. Muelleri referenda putarem, stipitem quoque in his ah 

 initie articulatum fuisse assumsi; at his sensim impletis genicula (juasi obsolescere dicerem; tubii- 

 losis articulis sensim impletis. C'omparanti mihi ipsa genicula utriusque plantée, hiec vidi sectione 

 transversal! omnino impleta constare cellulis hexagono-angulatis, extimis in Loment. Muelleri in 

 stratum corticale cellulis multo minoribus contextum et firmum transire; in ('hyl. valida vero geni- 

 cula eodem modo impleta, at cincta strato corticali magis gelatinoso, velut totam hanc plantam 

 intra stratum hyalinum anhistum gerere cellulas corticales sparsius dispositas. Deniijue memi- 

 nisse placet tertiam plantam, a me sub nomine Lomentariœ opuniiœ descriptam, liabitu cum Gastro- 

 donio Muelleri (jUam proxime congruentem adesse. Ignotis mihi fructibus in his omnibus, con- 

 jecturam de affinitate harum plantaruni omnino vanam dicerem. Nec ex cystocarpiis a Harveyo 

 depictis in sua Ch. Muelleri certius quid concludere auderem ; ex hoc vero potius Chrysymenise 

 quam Chylodadicf speciem suspicarei-. 



Hymenocladia subulosa J. Ag. mscr. fronde tereti et filiforini. (crassitie setam pa- 

 ruii) superante) dichotome deconiposita, ramis siiprerais quasi geminis aciuaci- 

 t'onniter arcuatis, latere iiiteriore iiudis. extrorsum ramis secundatis, suo ordine 

 ramuliferis, ramulis patentissimis subulatis et rigidiusculis, cystocarpiis giobosis, 

 ad ramos rainulosfiue sessilibus, suo diametro crassitiem rami superantibtts. 



