96 ,T. G. Agardli. 



De differentiis in structura frondis, quœ in diversis Liagorae 



speciebus observautijr. 



lis, quibus injunctuin fuerit Liagoraj species dignoscere, vix non adparuisse 

 putarem esse dictu difficillimum, qusenam sint aut formse ejusdem speciei, aut di- 

 versas species constituant. Hinc faciliiis explicari posse crcdidi. quare alii species 

 pauciores, alii numerosas distinxerunt. Dnnu igitur ipse, «Epicrisin» scribens, sua- 

 dentibus speciminibus a me exaniiiiatis species tantum 11 assumere ausus sura. 

 formas Liagorarum in Algues de la Guadeloupe usque 23 ex unica (juasi regione 

 enumerarunt Cel:i Cîrouan. Tu hoc vero formarum catalogo characteres specierum 

 nullos datos fuisse constat. Nec vero ab aliis. cjui species novas descripserunt, cha- 

 racteres specierum alii dantur, qnam illi magis habituales, (jui ex adspectu frondis 

 exsiccatœ et ex ramificationis norma deducantur. Mihi autem onniino certum ad- 

 paruit existere formas certis habitus characteribus convenientes, in quibus ipsa 

 structura frondis plus minus diversa adpareat. Patet quoque, me judice ipsum 

 modum diversum, quo iucrustantur frondes, indicare differentias majoris momenti, 

 utpote rêvera a rationibus vitte penitioribus sine dubio de(kietas. Nec speciminum 

 diversitates, ejusmodi characteribus indicatas, ex gradu évolutif )nis aut îetatis obser- 

 vatœ deducendas puto, utpote comparatis partibus supremis et inferioribus ex uno- 

 quoque fere specimine pateat, quomodo hoc respectu mutantur singulœ species et 

 quem ad gradum incrustationes perficiantur. Frondem igitur antea suo modo in- 

 crustatam nec ita mutari putarem, ut unani pulvere quasi farinaceo adspersam de- 

 mum quasi strato continuo et contiguo obtectam fieri putarem; nec crederem fron- 

 dem juniorem strato levissirao incrustatam demum abire in frondem strato pulve- 

 raceo rugosam. Quin immo ex ejusmodi differentiis alias diversitates quoque pen- 

 dere non aegre assuraerem. Rêvera in iis speciebus (L. riscida), quse strato con- 

 tinuo levissimo fuerunt incrustatœ; vidi crustam ramorum iuferiorum integram at 

 quasi articulatim nune dejectam fieri; et in parte ita deuudata axile stratum frondis 

 consistere tilis tenuioribus extimis quasi in stratum proprium subcartilagineum con- 

 junctis. Rarius tamen observavi majorem partem frondis hoc modo dejectam fuisse, 

 quod dictum volui ne speciiuiiia ita deuudata species proprias considerantur. Sunt 

 alise species, ad eas pertinentes quas crusta magis pulveraceo-rugosa instruuntur, in 

 quibus, crusta demum partialiter dejecta, stratum axile moUius permanet et quasi 

 pilis paucis persistentibus subhirtum, quod tamen me rarissime vidisse confiteor. 



C'omparanti analyses structuram illustrantes diversarum specierum (ex. gr. in 

 Tab. Phyc. Kutzingii) facilius videretui' omnes species eodem modo et consimihbus 

 elementis compositas esse ; saltim ex diversitatibus, (}uae inter partes diversarum 

 specierum, ut singula? per se observantur, obviœ viderentur, difHcillimum putarem 

 unam speciem ab altéra dignoscere. Analogis autem partibus frondium, quye sunt 

 diversarum specierum. juxtapositis et comparatis, differentise adpareant, tum in modo, 

 quo fasciculi filorum corticalium a strato axili exeunt, nunc magis adproximati, 



I 



