106 .T. G. Agaidh. 



-| — I — f- Frondibus e.rsiccatis crusta nufoso granidosa vix infemipta fere Mis olxluctis. 

 ""■ Frondibus subdichotomis. 



14. L. RUGOSA Zan. 



Nulluni spécimen aiitheiiticuni luiju.s vidi; specimina vero ad hanc speciem relata, et e mari 

 rubro uriunda a pluribus liabui, quare de speciei determinatione vix du})itarem. Ramos exsicca- 

 tione paulisper collabentes, quoil de sua specie dixit Zanardini, quoque vidi. Zanardini suam spe- 

 ciem crusta calcarea continua obdiictani dixit ; crusta vero continua non eo sensu ita dicta vide- 

 tur, quo in I,. valida, nempe siiperticiem planam et levissimam esse; sed crusta eximie rugoso- 

 granulosa nusquam interrupta totam t'rondeni obductam esse observare opportet. 



•''"'■' Frondibus immafmi dense decompositis ; toHs relut singulis ramis dense ra- 

 mosis paniculas conicas formantïbus. 



15. L. PANicuLATA (J. Af/. mt<cr.) frondibus (exsiecatione) rrusta calcarea rugoso- 

 oranulosa vix interrupta fere usque ad apices obdueti,s, teretiusculis et densis- 

 sime pinnatim decompositis, totis velut singulis ramis paniculas conicas for- 

 mantibus, ramis paniculanmi inferioribus ssepe oppositis, apicilnis termiualibus 

 conspicue supererninentibus simplicibus conicis. 



Hab. ad oras Indi;e occidentalis; nuhi a D:na Curti.ss missa. 



l'rinio adspectu t'orsan quispiam in hac L. decussatani ]\b)ntagnei, qualem hanc inter Algas 

 Pliyc. Americanai' sub n:o 89 distribuerunt ; dum vei'o in hac ranii crusta continua levi obducun- 

 tur, hoc respectu cum L. pinnata magis convenientes, rami in nostra crusta granuloso-rugosa ob- 

 ducti magis L. rugosam referunt. Ramiticationis norma L. pinnatam versus tendere quidem vide- 

 retur, at magis elongatam putarem (parte superiore, quam tantum habui, saltem 6-pollicari), et den- 

 sissime ramis conformibus obtectam pyramidatam. In ramis conicis ramnlos inferiores stepe 

 oppositos vidi, rachide supereminente nuda conico-attenuata. Quoad affinitates et structurée typuni 

 nostram neuticiuam cum dictis speciebus convenire, sed ail typum L. t'heyneanfe accedentem pu- 

 tarem. Fasciculorum fila nimirum conglutinata vidi ut in !.. Cheyneana, at stratum incrustatum 

 maculis nutlis vix interruptum, sed ubi(iue fere granuloso-rugulosum. In t'ragmento, quod paulo 

 diutius acido immersum servavi, fascicnlos vidi non rite verticaliter exeuntes sed (piasi in una- 

 quaque directione supra frondem quasi prostratos et filis multo lirmioribus quam in Liagoris pro- 

 priis constitutos. Fila nimirum eorum intima paulo magis cylindracea, superiora paulo magis ad 

 geniciila contracta, articulis omnium crassis, diametro vix ulti-a duplo longioribus, superiorum ses- 

 quilongioribus aut œqualibus; nec (ut in Liagoris propriis mullibus et gelatinosis, sed rigidiusculis 

 et plus minus conglutinatis — exsiecatione quoquoversum ijuasi prostratis. Speciem igitur ad 

 typum L. Cheyneanie confectam dicerem ; eam vero, non ut in hac, esse strato rite pulverulento 

 obductam sed potius granuloso-rugoso ; nec t'rundis incrustatre quasdam partes vidi ipiasi punctis 

 denudatis interruptas ut in L. Cheyneana. 



-\ — I — I — |- Frondibus exsiccatis crusta Iwri et subcontinua fere totis obductis. Axili strato 

 (in emollita) ubicumque obtecto fasdculis in ranio frondis superiore suhverti- 

 cillatim adproximatis, in inferiore parte densissimis ; Jilis fanciculorum validis 

 breviter articnlatis fere cylindraceis, in cori/nibulos terminales incurratis. 



De altinitate specierum, (jute inviccm proxima', lioc loco uiia cum L. ("beyne- 

 ana in idem subgemis rel'eruntur, equidem dubitavi, utpote fila fasciculorum minus 

 (|uam in aliis speciebus L, ( 'bcyneanu' pi'oximis in emollita coluerent quasi con- 

 glutinata. Alibi autem eadem tyi>ica structura in utriscjuc adparet contparatis filis 

 fasciculorum i-obuslis, fere totis cvlindraceis el articidis suis brevibus instructis; 



