122 .T. G. Agardh. 



licuit (stichidia, mHheridia) -^ plus minus evidenter ancipites, articulatfe et poly- 

 siphoneam structuram indicantes; in quibus vero si|)hones marginales sunt cfeteris 

 siphonibus duplo breviores ita ut gemini marginales superpositi interiores singulos 

 lougitudine œquant. Hanc primariam frondis structuram videas tum longitudina- 

 liter expositani, tum in sectione trausversali Sarcomeniœ intermedùp a (irunow (in 

 Novara Tah. XI Jïg. Id et f) delineatfe, In speciebus vix corticatis, quas ipse vidi, 

 frondes initio ancipites tiunt, secus axera longitudinalem in média sua parte plus 

 minus incrassatse, et in formani magis cylindraceain quam vittœformem tendentes. 

 Articules harum specierum siphonibus perieentralibus juxtapositis 8 contextos dice- 

 rem ; nimirura puto marginales duos (quorum singuli sunt duabus |)artibus super- 

 positis coustituti). costales duos, siphoni centrali in paginibus frondis superpositos. 

 et intermedios 4, nempe in utraque pagina geminos, singulis inter costalem et raar- 

 ginalem dispositis. A facie igitur in (juaque pagina 5 adpareant. utpote iidem 

 marginales in utraque pagina conspiciantur. Hanc structuram in pluribus formis, 

 quas ut species diversas descriptas novi, obvenire puto, parum rêvera diversam. 



Animadvertere placet speciem a Grunow depictam, quamquam majorera et 

 robustiorem. in segmento trausversali siphones centrali proximos utriusque lateris 

 tantum singulos oft'erre, eundemque igitur siphonera in utraque pagina couspicuura 

 esse ; dura in nostris geminos. cuique nempe paginœ suum observavi. Non tegre 

 suspicarer hanc ditîerentiara aut in diversis speciebus — nunc raagis coniplanatis 

 nunc magis cylindraceis — obvenire, aut ab setate partis })endere. quod tamen in 

 eadera specie certis observationibus raihi statuere non licuit. In Sarcomenia muta- 

 hili segmentum transversale frondis anceps fere vidi, quoad formam fere quale in 

 Novara suœ *S'. interm,edi(P tribuit Grunow; adposita vero guttula acidi muriatici. 

 forma frondis fere cylindracea evasit, et siphones pericentrales quasi duplici série 

 dispositos vidi: nimirura circa axilera (cœteris conspicue minorera) 4 interiores 

 (nempe utroque latere costœ intermedios geminos, qui singuli in sua pagina conspi- 

 ciantur); extra hos tura marginales sa-pe majores, tum costales seepe caîteris angii- 

 stiores observavi. Quin imrao coutigit in specie dicta observare ipsum endochroma 

 siphonis centralis quasi in brachia 4 filorum teuuissiraorum expansum, et per poros 

 cohserere cura siphonibus 4 interiorera sériera pericentralera forniantibus. Mihi igi- 

 tur nullo raodo dubiura adparuit siphones, quos intermedios dixi. esse in specie 

 dicta 4. geminis cuique paginœ pertinent! bus. 



Cum hoc tamen neutiquam denegare volui siphones in fronde ancipite aut 

 raagis complanata singulos generari, quales eosdem pinxit Grunow. Contra, hoc 

 quin imrao normale putarem in speciebus complanatis et in [)artibus quibusdam. 

 quce jam sub juvenili œtate transmutantur in stichidia. Htec organa, quœ in i»lu- 

 rimis speciebus evoluta vidi, utro(jue latere costte unicam njonstrant cellularum sé- 

 riera, sphœrosporis praiguautera. In S. Delesserioide quin irarao coutigit videre sti- 

 chidium transversaliter sectura; et hujus arabituin rite ovalem ; secus diametrum 

 segraenti longiorem très cellulas collatérales vidi, (juarum interniediam angustam 

 siphoni axili respondentem assumsi ; et huic collatérales utrin(|ue singulas in cellulas 



