128 J. G. Agardh. 



Quofl de fili? inonosiphoneis in Sarconi. dolichocvstidea dixi. id quoquo valere 

 de filis iu Sarc. tetiera vera obveuieutihus lubenter conjicerein. Tvpiim ramificatio- 

 nis in speciebus ita proximis diversuni obvenire. vix suspicandum videretur. Ut 

 vero supra jam monui, stratum corticale in Sarc. tenera jam in rachide juvenili ita 

 evolutum adest ut ipsos siphones priniarios ejusdeni omnino nudos observare mihi 

 haud contigerit. Hinc cellulas initiales raniellorum. inter cellulas corticales rachidis 

 dignoscere non licuisse patet; easdem quoque jaiu ab initio inter cellulas corticales 

 obtrudentes plus minus dévias fieri debere. facilius (juoque suspicandum videtur. 

 Fila Callithamnioidea igitur, quee in icône Harveyana quasi a ramo dense corticato 

 fere vage exeuntia pinguntur. neque partem suam infimani nudam monstrare de- 

 bere; ueque esse cellulas corticales, a quibus fila provenire videntur, qute rêvera 

 sunt initiales filorum. assumere posse credidi. Nec a stichidiis — quaî I. c. a Har- 

 A-ey filis omnino denudata at corticata pinguntur, qua; vero mihi uuuc juniora ob- 

 venerunt — . certum judicium ferre auderem ; stichidia nimirum observavi vix den- 

 sius corticata quam in aliis speciebus Generis vidi. at sub hoc evolutionis stadio 

 filis rnonosiphoneis elongatis plus minus obtecta. Hsec fila modo a me supra in 

 S. dolichocvstidea descripto a siphonibus marginalibiis provenientia observare cre- 

 didi; at ob formam et dispositionem cellularum in stichidio paulisper mutatam de 

 prima horinn filorum origine haud eertus sum. 



Si in fronde ancipite Sarcoraeniaj — nunc ad formam cylindraceam, nunc ad 

 cornyjlanatam magis tendente — supponere liceret ramorum prima initia inchoari 

 in siphonibus marginalibus. patet htec initia obvenire debere intra corticem, sensim 

 magis evolutum, plus minus velata. In s|jeciebus fronde cylindracea et strato cor- 

 tical! demum densiore instructis (8. Dasyoidasj ramos rêvera videre credidi quasi 

 intra stratum corticale émergentes, et hujus strati cellulis quasi ima basi cinctos. 

 In speciebus fronde magis complanata insignibus, rami rêvera non a marginibus 

 ipsis sed intra margines evidentius proveniunt. quasi ab intramarginali regione. in 

 qua marginales partes ab origine sita; fuerunt. In specie, qufe magis conspicue 

 costalem regionem séparât ab alis quasi propriis. est regio ista intramarginalis, ex 

 qua et prolificationes ramorum emergunt et fructificationis partes divers»;, nunc 

 plurima juxtaposit» et ipsse conformiter ramosae. Kamos in stichidia mutatos haud 

 raro marginales videre licet, nunc quoque secundatos. In S. Hypneoide, quam a 

 margine distiche ramosam quin immo dixit Ilarvey. ramos ab initio intiamarginales 

 lubenter }nitarem. Quibus omnibus saltim suspicari liceret f)rima ramificationis ini- 

 tia (juffcrenda esse in ea regione i'roiidis, qua; in planta juvenili siphones marginales 

 générât — nisi potius ipsos hos siphones esse ejusdem evolutionis prima initia quis- 

 piam assumere maluerit. Sunt nimii'um ut supra indicavi siphones. (|uos inter- 



ea'Jeiii ex arti<;uIo racliidirt ijuo'jue secunclo cjuoquoverHum egreclientia vidi et articuliH infïmis 

 moiiiliforrnibtiM iiintriu-ta. In S. dolichocygiidea vero a quoque articule, dcxtrorHuni et .siniHtrorHUiii 

 alternantia, et artiçulis iniiiniK truncatJK instructa. ExHtat inter CallitliainnioideaH illa Warmiia 

 roniosa a rachide valida, att;nnen inonosiplionea, lila teniiia suibsimilia eniittens. 



