130 J. G. Agardh. 



mutatas, sphserosporas générantes ; siphones, quos costales dixi. intra cellulas corti- 

 cales proprias tenues et paruui conspicuos — in stichidio saltini juniore adhuc digno- 

 scere putavi. In Sarconieniis omnibus, quas stichidiiferas vidi, structuram ita indi- 

 catam adesse putarem : nimirum generantur articulata et siliqufeforraia siphone axili 

 angusto longitudinaliter percursa, et in eellulis huic collateralibus majoribus et ad- 

 parenter cubicis, utrinque seriem sphterosporaruni longitudinalem generantibus *). 

 Dum igitur in Dasi/n intra articules singulos sphserosporse generantur plures et verti- 

 cillatae; in Lopkofhalns vero, velut in Poli/siphonia, in articule singulse, at ita in 

 diversis articulis positœ ut spiralem quendani ordinem in parte fertili describere 

 videantur; in Sarcomenia duplicem seriem longitudinalem efficiant. Si igitur in 

 affinitate Rhodomelearum dijudicanda quandam vim attribuere placeat modis di- 

 versis, quibus sphaîrosporie dispositœ obveniant, Sarcomenias hoc respectu potissi- 

 mum Amansieas referre dicerem. 



Quod denique attinet cystocarpia, quse, infimis exceptis speciebus, in omnibus 

 aliis observare licuit, eadem dicerem non tantum in omnibus speciebus ita congru- 

 entia, ut de affinitate specierum nulla mihi restent dubia, sed in ipsa sua structura 

 prsebere argumentum evidentissimum in affinitate Generis demonstranda. Quse in 

 diversis speciebus adsunt differentiœ cystocarpiorum. ab eo pendent, quod in non- 

 nullis tenue corticataî obveniunt, dum in plurimis pericarpium a siphonibus peri- 

 centralibus denudatis fit transformatum. 



In speciebus infimis et omnino ecorticatis me uulla cystocarpia vidisse doleo ; 

 nec ab aliis eadem oliservata uovi. In specie vero bis proxima [S. conjmhosa J. Ag.; 

 infra descripta) velut in {iluribus speciebus sursum longius corticatis [S. Dasyoides, 

 S. doUdioajdidea, S. tenera Harv. -) vidi cystocarpia a superiore latere ramuli bre- 

 vioris bracteantis prominula, juniora circiter a medio bujus ramuli emergentia fere 

 hemisphserica, dein magis intumescentia ; adultiora quasi ranmlo breviore nunc 

 apice deflexo calcarata fere diceres ; demura fere spbgerico-ovata aut leviter urceo- 

 lata et carpostomio sat conspicuo instructa ; in bis totum pericarpium seriebus cellu- 

 larum quam maxime regularibus, ab ima basi proveuientibus et carpostomium ver- 

 sus radiantibus contextum adparet. C^uot sunt hœ séries statuere non auderem. at 

 plus quam decem certius numeravi (nonne 12, duplicato numéro siphonum peri- 

 centralium interiorum forsan orta3?). Cellulœ hœ seriatœ smit circiter duplo latiores 

 quam longa?, l)aculos minutos, quam maxime regulariter transversaliter superpositos. 

 semulantes. Pericarpium ita formatum (et nullis eellulis corticalibus ol)tectum) fere 

 translucens dicerem. 8i contigerit séries bas cellularum baculiformium ab interiore 



') Ex icône S. interinediaî a Griinow data, cotnparata desciptione ejusdeiii, t'orsan ciiidaiii 

 adpareret stichidia in hac specie obvenire minus transformata quam in aliis, ramulos fertiles magis 

 temulantiii, quam stichidia rite transformata (stichidia ramosa vel simplicia quin immo descripsit 

 Grunow). Attamon ejusmodi transitum obvenire posse in speciebus afrtnibus et alio respectu con 

 gruentibus, haud segre conjicerem. 



-) In S. dolichocystidea et S. temra cystocarpia magis oblonga vidi, et fere sesquilongiora 

 quam lata. Alio vero respectu vix di versa. Utrum hsec sint juniora, an sub prœparatione formam 

 mutaverint, equidem nescio. Lubenter^juniora conjicerem. 



