134 J. G. Agardh. 



2. Saecomeniam intermediam 



a Grunow in Novara tab. XI illustratam, nec a mox luemoratis admodum diversam putarem ; ipsam 

 plantatn vero esse et longiorem et paulo firmiorem. Sectione transversal! hujus facta, frondera an- 

 cipitem delineavit Grunow, siphonibus costalibus (quos dixi) creteros latitudine sequantibus, si non 

 superantibus ; quod animadvertere placuit quum in plurimis speciebus siphones dictas aliis angustiores 

 vidi. Numerum siphonum in segmente transversal! alium qnoque indicavit, ut supra jam monui. 

 Quse sub nomine S. rhizocarpœ a Harvey in Syn. Ph. Austr. sub n:o 188 enuraerata fuit 

 species, et S. mutabili proxima disponitur, eam mihi nuUo specimine cognitam esse, dixisse placet; 

 ex characteribus a Harvey ei adscriptis ab antecedentibus sat diversam putarem. 



3. Sarcomeni^ mutabilis Harv. 



Plura comparare licuit specimina, quarum totam frondem articulatani dicerem, infimis tan- 

 tum articulis strato corticali ita tenui obductis ut quoque in his articulos polysiphoneos dignoscere 

 putavi. In tota superiore parte frondis ramos ramulosque a facie observatos complanatos credi- 

 dissem, articulis circa centralem 8-siphoneis et siphones omnes fere rectangulares monstrantibus. 

 In icône vero hujus {inihi communicata), segmentum frondis depictum vidi anceps, et siphones 

 numéro forma atque dispositione convenientes cum iis, quos in icône suœ speciei tribuit Grunow. 

 Sectione facta transversal! formam ancipitem frondis quoque ab initio videre credidi ; adposita 

 vero guttula acidi muriatici forma frondis rite expansse fere cylindracea mihi adparuit et siphones 

 centrales circumdantes numéro et modo dispositionis supra a me descripto convenientes. 



4. Saec. cokymbosa J. Ag. tnscr. eaulescens et sursuin lougius paulo densiore 

 strato corticali instructa. tota vero conspicue articiilata cylindracea, ramis infe- 

 rioribus sitperioribusque adparenter altérais aut dichotomis distantibus, inferne 

 nudis, apice ramellis densioribus et tenuioribus corvmbosis, ai'ticulis diametrum 

 circiter sequantibus, siphones pericentrales 5 a facie monstrantibus, stichidiis 

 admodum elongatis lancoideis, cystocarpiis ovatis ecorticatis. 



Hab. ad oras Novœ HoUandise australis sub n:is 41 et 42 jam 1885 mihi 

 a J. Br. Wilson missa. 



Hanc speciem structura suadente S. mutabili proximam hodie putavi ; specimina vero diu 

 in Herbario servata ob totam formam frondis potius S. knerœ adproximanda ab initio credidi. 

 Dum S. mutabilis, qualem hanc novi, caespites subglobosos format 2—3 pollicares, ramorum parte 

 inferiore crassitie setam parum superante, in superiorem parum dissimilem abeunte; cœspites vidi 

 S. corymbosse 4 — 5 pollicares, caule ramisque inferioribus crassitie pennam passerinam sequantibus 

 aut superantibus, inferne et sursum longius nudis, singulis superioribus in corymbos ramulorum 

 tenuiorum solutis. A S. tenera aliisque speciebus caulescentibus differt corticali strato multo te- 

 nuiore articulisque polysiphoneis fere usque ad imam basem dignoscendis. Articulos in fronde 

 teretiuscula diametrum circiter œquantes et structuram monstrantes, quam Generi characteristicam 

 putavi. Segmento facto transversal! frondis (inferne paulisper subcartilaginei) vidi siphonem cen- 

 tralem (margines versus) geminia coUateralibus et extra hos unico marginal! cinctam. Extra hos 

 vidi siphones, quos dixi costales, una cum corticalibus cellulis stratum tenue formantes. Cysto- 

 carpia vidi ovata, ecorticata et pericarpium seriebus cellularum baculiformium evidentissime con 

 textum, quale supra describere conatus sum. Stichidia fere lancoidea ita elongata ol)servavi, ut 

 articulos superpositos 10 fertiles numerare licuit. 



** Species corticatœ, netnpe raynis juniwibus ramuLisque nrticulatis polysiphoneis, adul- 

 tioribus corticali strato sensim maxjis magviqiie evohiio instructif, cellulis strati corti 

 calis elongatis lineas atigustas referentibus . 



5. S. Dasyoides. 



In hac specie rami principales teretiusculi et continu! strato corticali densiore obteguntur. 

 Baniuli juniorcs subancipites videntur et fere usque ad apices admodum tenues polysiphonei ; 



