Aimlcotii Alsi'o1n<;ica. 5 



Spvridiaiii relatas milii ad[)anuM'unt non tnntnni evolutione frondis, sed otiani struc- 

 turée et l'ructificationis clmracteribus ita diversas, ut ejusmodi adiiuentibus in aliis 

 Faniiliis (xonera diversa creare vix dubitavorint. Potius l'ère lioc modo Spyridiam 

 dicorcni l'aniiliam sui juris, (|uam Genus (|Uoddain aberrans ('(M'ainiacearuin. 



Quod primuni attinet liabitualcs notas, (|uibus opiniononi de aftinitatc eum 

 Ceramieis potissimuni fundatani conjicereni. animadvertere placet ad oras Australiœ 

 existera species, suo adspectn et inaiinitudino frondis, atcjnc majore evolutione 

 strati corticalis potius validam quandam Gracilariam referrontes (jua.m plantam rite 

 Ceramiaceam. 



lis, (juibus structura i'rondis in affinitate judicanda majoris momenti vidcretui-, 

 animadvertere placet Spyridiam, hoc res])ectu, pari jure, si non majore, cum l'oly- 

 siphonia congruentem videri. Suut nimirum species Spyridia? nonnullte, in quibus 

 rachides superiores ramorum ramulorumque strato illo corticali carent, quo caules 

 ramique inferiores in specie Europfea densius corticati obveniant. In ejusmodi spe- 

 ciebus (Sp. hreviarticuJata, Sp. JnannvlataJ tum articuli i})si l'amorum (adhuc ecorti- 

 cati) cincti adpareiit siplioiiibus numerosis, modo diceres Polysiphonia.' articulum 

 interiorem ciiigeiites, tum genicula, annulo consimili at conspicue breviore cincta 

 adpareant. Hanc structuram et iiormalem et vSpyridiœ speciebus omnibus characteri- 

 stieam i)utarem ; eandem (pioque in partibus superioribus Spyr. filamentosse obve- 

 nire janijam indicavi [Florid. Morph. tah. XVI. fig. 1. (icône bac a Kûtzingii Phy- 

 cologia mutuata), quamquam ab aliis de bis plantis scriptoribus vix verbo memo- 

 ratam. Sectione facta transversali superioris ramuli — nondum cortice obducti — 

 articulum interiorem vidi siphonibus i)lurimis (circiter 20 nmneravi) cinctum, sin- 

 gulis siphonibus circumcirca sua membrana cinctis et endoehromate suo colorato 

 fai'ctis. In parte corticata frondis cellulrc primarise subdivisa? adparent, et corticem 

 el'ticiunt magis evolutum, cellularum seriebus pluribus su])erpositis — intimis con- 

 spicue majoribus, extimis) minoribus formam cylindraceam servantibus, contextum. 

 Quod ita in nonnullis speciebus sat conspicuum adest stratum exterius polysipho- 

 nemn, id in plurimis speciebus, quas magis corticatas dicerem, obsolescere patet, 

 nec vero hanc ob causam, ipsam indolem structurée inquirenti prtetermittendum. 

 De si)eciebus Polysiphoniœ satis inter omnes constat ipsa genicula obvenire eeorti- 

 cata, et bine omnes siphonum quasi aiumli invicem squales obveniunt; in spe- 

 ciebus Spyridise siphonum annuli quasi duplicis generis formantin-, alii geniculis, 

 alii articuHs superpositi. bis plerumque conspicue longioribus. 



In ramis ultimi ordinis, quos ramellos dictos voluerim, ipsos articulos in longe 

 plurimis speciebus obvenire ecorticatos, genicula vero quam(|uam brevissima, semper 

 zona ista cellularum miiiutissimarum esse cincta, id (|uoque cum indole indicata 

 structura^ coha-rere ]nitarem. In longe |)lurimis speciebus hœc zona corticalis ra- 

 mellorum parum consincua permanet; in paucis cum aitate pauhsper latior evadit 

 (Spyr. ivsiffirisj nunc in specie bine proxima (Sp. Cuprossoides) stratum hoc corticale 

 ijisos nrticuios riuiiclloruni (|uo<|uo olxlnccrc vidi. 



