12 '.T. G. Agardh. 



nium einitterentur. Ut oliiu de t'ystocar[)ii8 alioiuiu (;Jeiieruiii (in Rliodomciiris et 

 Ceratnieis) statuere ausiis siiii, — iiifra. luicleuiu maturescentem siM\)v, ubveuire aliuiu 

 iiiflioaiitem, — ita ([uo(|ir^ in Spyridia opposita iiucleos alios superiores, majores 

 et iiiagis muture.scentes, alios (paruui iuleriores) ^ tninores. et geinmidiis minus ut 

 putavi evolutos consitaute.s, observavi. 



Com|)ai-atis iis, qu;u tum de evolutione t'rnndis supra dixi, quem in diversis 

 speciebus alium liabitum induere hodie novimus; tum de structura Generi [)ropria, 

 quain i)otius l'olysipboneam quam Ceramieaiu ;emulai'i lubeuter dicereiu; tum de 

 structura ( 'ystocarpioruiu, u1 forsan cuidam in diversis speciebus videretui' variante, 

 in onuiibus vero a favella Ceramiorum diversa, concludere audei-em veram quau- 

 dani aftinitatem cum Ceramieis haud assumendain esse ; si suadeute structura t'rou- 

 dis (pioddam de aftinitate judicium ferre liceret, potius Spyridieas Rhodomeleis 

 a(^cedere dicerem. Ex structura cystocarpii. — ('ompa-ratis pnecipue adparatu pla- 

 centari et forma gemmidinrum in specie, cujus cystocarpia aiite ea aliarum specie- 

 ruui rite evoluta vidi — , >Si»yridieas ot1;erre typum cum Rhodomeleis potissimum 

 convenientem putarem. llunc autem typum intra ipsani Genus Spyridiie, (piale liodie 

 iutellectum aut adluic intelligendum voluerim, evolutione sua in aliis speciel)us aliter 

 perducta varium. (•(injeci. lit in Wrangelia cystocarpia, (pue dicuntur, in apice ramo- 

 rum termitialia, coustare videntur elementis iis adproximatis (gemmi<liis et ))artibus 

 Vjracteantibus) at nou pro))rie transmutatis et concretis, (iua3 in cystocarpio rite trans- 

 uiutato Rhodomeleai'vnu in cystocarpiura proprium conjuncta obveniunt; ita cysto- 

 carpium cpioti dicitur 8pyridiarum (in aliis speciebus) uunc otîert gennnam (|uan- 

 dam tei'iniualem apei'tain, partibus iis disiunctis, (pias in aliis concretas et in cysto- 

 carpium ])r(iprium coimexas dicerem. Ita explicata structura patet diversitatem in 

 diversis speciebus magis a transmutationis gradu plus minus perducto (piam a tyi)ica 

 quadam structui'ie diversitate peudere. In intimis speciebus bine nec bracteales 

 partes coniuncta,s esse, uec iis a])ertis carpostomid i»pus esse; in supremis, l)ractea- 

 libus partibus ('oncretis, et oritur membraiia pro[)ria pericarpii, et carpostomium 

 adest, proprio suo modo evolutum. Analogaiu ([uandaui evolutionem et disposi- 

 tionem partium in onuiibus his consirailem putarem; omues({ue lias in systeinate 

 adproximaudas esse, cpiamcpiam non ad unam eandenupie l'amiliam conjuugeudas. 

 Spyridieas igitur putarem Wrangeiiis superiores, Rbodomeieis inl'eriores; inicr bas 

 l'a,milia,s intermedias easdem lubeuter dicerem. 



Species bodie cognitas, sat nuraerosas, setpienti mo<lo disponendas putarem: 



1. Fronde tcrcHuscula quoqunversuni, ramona, inferne et sursum loiujiiis corticata; ra- 

 iiiellis adparenter ecortlcatis, supra (jenicula plus minus ccidenter fascia celhdarum 

 cortmdium, sœpins m.iiiitfissimnrum, einrtis. 



* Tkibus Hpyk. fil.vmkntos.k. Ramellis sine ordine conspicno eijredientihus, 

 basi vix conspicue incrassatù, apice acumine simplici terminaiis. 



