32 .T. G. Agardh. 



turani peculiarem frondis ,Geniis potissimum analogum videri cum Spongoclonio et 

 LopJiotlinmnio ; diim vero iii liis tila secus frondem decuvrentia, extra ciitieulain 

 |)i-imari?e frondis tj;eneraiitiir, ita canles sfHposas fonuantes, a (]uibus muie <jUO(iue 

 ranielli |)i"()veiiinnt (|uil)ns l'rons (]uui ininio inférne liirta adparet — Hla, contra,^ 

 ejusmodi decurrentia intra epidermidem in Thamnocarpo generantur cauleni suo 

 modo polysiphoneum forniantia. Analogiam vero, qnam inter Spongoclonium et 

 ThanwQcarpnm qnis forsan inveniret, ex ipsa fructificationis indole vix corroboratam 

 dicereni, nt]>()te in S[)()ng()eloni(), velut in aliis (Teiietil)ns ('allitliairniioideis sphturo- 

 sporœ singulaî secus ranios generantur; duni in aliis Generibus nonnullis (Grif- 

 fithsia) sphaîrosporas quodani modo fasciculos minores formantes dicerem. Quo 

 igitur modo Spongocloniun) ad ( 'allitbamnia accedere videretur, eodem modo Tham- 

 noearj)um \\i formam (|uandain sujieriorem et sœ])e eximie cortieatam Generibus 

 Griffitbsioideis t'orsan (piis conjiceret. 



Quod pra^terea attinet formas illas 'l'iianmocarpi, quas ol) caules magis evo- 

 lutas cum Gigartinis comparare voluerunt, nionuisse piacet hodie in j^luribus (xene- 

 ribus, fronde artieulata distinctis, ol)venire analogas differentias in fronde vetusta 

 nonnullarum speeierum [Spyridia proliféra et cpue suni ali;e); (piibus (|nando(|uid(Mn 

 nonnullte speeies ab aliis ejusdem Generis admodum conspicuc^ diftenmt, nec vero 

 eam ol) eausam heterogeneas considerantur. 



Alla vei'o mibi adparuit ratio s])eciei, (piam nomine Thannwcarpi':' glonmliferi 

 descripsi (Algern. Sysfeni. IV. p. fi — 0). Quod jani olim de ea monui, esse diffi- 

 cillinunii ignotis fructibus ferre jndieium de affinitate, id quoque liodie re[)etere 

 piacuit, mnnerosis postea observatis ejusdem speciminibus, vario modo diversis, at 

 omnibus ad eandem speeiem, ut putarem pertinentibus ; aliis nudis, aliis glomuli- 

 l'ei'is, glonudis in nonnullis substantia meml)rana^ mollibus, in aliis ealcare obductis 

 frondem exsiccatam quasi glolnilis albescentibus glonndorum loco instruetam. (^uam- 

 quam eandem liabui tum e Nova HoUandia oecidentali, tum ex australi, diversis 

 locis et temi)oribus leetam, luilla omnino indicia fructificationis bucusque observare 

 contigit. (Juum autem bodie de structura et affinitate TbannM)car[n scribere ausus 

 sum, placnit meminisse dift'ei'entiam ipsius structura' frondis, qua ducente lubenter 

 conjicerem speeiem dictam sistere Typum novi Generis, quod potins ipso (ieneri 

 Ceramii (|uam (iril'Htlisiis adproximandum j)utarem, quamquam faciliime fieri posse 

 concederem ut potins W'rangeliu', aut S[)vridia\ aut Asparago[)sidi fructus demum 

 deteeti Genus affine deinonstrarent. Analogia (piadam in arcliiteetoniea structura 

 frondis duetus S[)eciem ad 'l'bamnocai'pnni, rite tameii ex])i'essis dubiis, ad intei'im 

 retuli ; (piomodo vei'o ipsius strnelm'a' indole a Tbamnocarpo dilTeiTe mibi videtur, 

 lioc loco atterre tamen |)iacuit. 



In Th. (hiffithsioidr describei'e conains sum primariam strneturam ranii juni- 

 oris (piain proxime convenire cnin jibinmia < 'allitbanmii eujnsdam. artieulis eylin- 

 draceis monosipboneis, intra membranani [)ellucidam anbistam endocliroma cocci- 

 nemn fovenlibus. Hanc strncluiain in interiore frondis seniiis adbuc persistere 

 \idi; endoebi'onui intra aiticulos adesse, et articulum interiorem (pioad l'orniani et 



