^ Analecta Algologica. ^>3 



Prneter spécimen ITiUvoyamini authcnticniii, qiiod inox ili'sciip.si, alla (|ni<'(l;ini liai mi, Cjua^ 

 quoad ramificationi.s nonnain et liabitiiiu cuiu Harveyaiio cinigruentia ])utan's. Scctione vero 

 transversali facta viili froiidem, prseter ipsas laininaw subcanaliculatiiii a eostali re<fi(iiie ilivergentcH, 

 esse munitam lamina coiisiinili at duplo angustiore, quasi a dorso costa- exeunte. In i])sa costa 

 facilius dignoscere putavi siplionem axileni, eellulis H, quasi a costali radiaiitibus et ita pcisitis ut 

 3 paginas versus proprias, unu himinam versus oostalem, alteramque huic oppositam canaliculani 

 versus mediam. Extra hune adpaiatuni axilem, eellul;*^ in lamina duplicem seriem efficiunt cellulis 

 alternantibus. Extra bas stratnm corticale cellulis iiiinoribus monostromaticis constituitur. 



At prieter bas plantas, lindie descriptas, alias simillimas existere patet, de quibus sterilibus 

 nullum lie aftinitate judioium, egomet auderem. 



XXI. De fhavacteie proprio Bostrychiae, et de Typis Sub-genericis 

 diversis, qui intra Generis limites corapi'ehendnntur. 



Inde a tenipore, quo Genus Bostrychife instituit Montagne, illud ab omnibus 

 Algolog-is receiitum fuisse constat, nec quoad cbaracteres alio modo interpretatum, 

 uec quoad limites abter circumscriptum, nisi novis detectis speciebijs uberius locu- 

 pletatuip. Hodie vero, si quis quœreret quibusnam characteribus novum Genus ita 

 institutum dignosceretur, contitendum mihi adpavuit species illius contineri magis 

 consimili modo vivendi — in iocis marinis subsaisis et ad exitum fluviorum — 

 quam cbaracteribus ju'opriis a structura et fructu deductis. Saltim ejustnodi cba- 

 racteres nec ab Auctore Generis, nec al) aiiis rite indicatos bucusque me vidisse 

 confiteor. 



Quod Species Alfinnim scribens, ipse de structura Generis dixi, structuram 

 nenipe ab illa Polysipbonife non admodum recedere, id hodie ita tantum verum 

 puto, ut cliaracterem structura?, quem novo Generi jiroprium considerare opporteret, 

 hune nec ab auctore Generis, nec ab aliis eum sequentibus rite indicatum fuisse, 

 hodie dicerem. Analogiam quandam structurœ inter Polysiphoniam et Bostrychiam 

 adesse patet; frondem nimirum in utrocjue Génère ceUulis elongatis, cjuas siphones 

 noraiiiarunt, proprio modo conjunctis contextam esse ; compositioneni autera harum 

 ceUulai'um Heri modo prorsus diverso in bis (btobus Generibus, id mihi quidem 

 sat evidenter adparuit. Dum nimirum in Polysiphonia siphones perijiherici, una 

 eum siphone axili, sunt invicem 'eeque longi et in articulos quasi genicuhs clausos 

 conjunguntur, et ita dispositi permanent sive articuU excrescunt brèves aut lon- 

 giores, sive lutdi permanent aut corticati; et lioc modo totius frondis articulos geni- 

 culis ab initio formatis inviceni arctius cohserere patet; tyjauii sane onniino diver- 

 sum in Bostrychiis detegere licet, in i})so modo diverso, quo ad subsimilem com- 

 positionera frondis tendere videatur. In Bostrychiis nimirum typicum mihi adpa- 

 ruit omnes cellulas constituantes demum fieri plus minus invicem alternantes ; hinc 

 axilem siphonem a eœteris omnibus longitudine diversum generari ; in speciebus 

 quasi magis conq)Ositis, siphones proxime cireunjdantes fiunt demum axili siphone 



Acta Keg. Soc. Pby.siogr. Lunil. T. VUl. 9 



