Analecta Algologica. ^^'^ 



quentibus eodeivi fere mo(]o (leserihuiitur; si)h£erosporas hiseriatas ])lui'inios vidisse 

 patet, et itu (juoqiu' iu Speciebus Algaruni easdeiu dispositas uunciipavit Kiitzing. 

 In Tab. Phijcol. plures taïueii species depiiixit, iu quibus spbœro,sporu.s Iriplici scric 

 dispositas video. Mibi bodie sticbidia iu iiuiuerosis specicbus obsorvauti, eadeui in 

 omnibus a nie observatis fere eosdeui cbaractores pcculiures servare adpai'uii. (^unui 

 in multis Generibus Rbodomelearuni — iis pri\)cipue, in quibus frondes jikis minus 

 complanata3 obveniant — spbasrosporib duplici série dispositte generantur, dixisse 

 placet banc dis[)Ositioiiem mibi Bostrycbiis baud typicam adparuisse. _Eodem qui- 

 dam tempuiv spbit'i'()S])()nc in geminis seriel)us longitudinabbus invicem paulisper 

 distantibus ,s;t'}»e (|uidem maturescere videutur ; at inter luis, nunc iu tertia série 

 sphœrosporas evolutas vidi ; et extra fertiles séries itrimarias, alias vidi, qùas suo 

 ordine fertiles tieri non a^gre suspicarer. Sticbidia oljvenire siliquosa, vix quispiam 

 deuegabit; at sili(]Uosa tiunt omniuo pro])rio modo, (juem apice sterili subrefracto 

 indicatum, si non testatum dicere vellem. Obvenit nimirum in nmltis speciebus ut 

 apices ramulorum stériles plus minus curvati excrescuut; iu nonnullis obtiuet ut 

 ram'i, quin immo pinnatim excrescentes, tota sua superiore parte recurvantur; ita 

 unam paginam frondis sursuu! versam, alteram deorsum; paginas ita aliter versas 

 nunc (|uoque alio modo (novis ramelb's ex uno latere erumpentibus) diversas tieri 

 constat; et indolem peculiarem ejusmodi signis indicatam forsan quoque in evolu- 

 tione sticbidiorum ))ersistere, forsan suspicari liceret; et apicem sticbidiorum recur- 

 vatum, quem in nuiltis et omnibus a me observatis stiebidiis obvenire novi, non 

 possum quin ejusdem testem considerarem. Ejusmodi vero conjecturam quocjue 

 observatione directa probatam puto. In ramulo nimirum bene fructifero B. tenellœ 

 vidi ramulos inferiores (ramorum superiorum) utroque latere ramelliferos; superiores 

 vero latere deorsum verso rite ramellis secuudatis obsitos, latere vero sursum verso 

 ramellis denudatum ; ipsam autem racbidem hujus ramuli in sticbidium transmu- 

 tatam. Hoc evolutionis ordine comparato, vidi sticliidia esse spba'rosporifera eodem 

 latere, quo in ramulo non transformato ramelli secuudati obvenerunt. Paginam 

 banc fertilem deumm sursum versam sœpe vidi. 



Ex iis, qua ita vidi, concludere ausus sum ii)sam formam sticbidiorum, quam 

 in permultis speciebus eandera vidi, cbaracteristicam Generi esse, fere cymbiformeuj 

 dicerem, sua ))rora (apiculo terminali) instructam; uno latere, (piem ventralem dixi. 

 quasi intiatam aut turgidam, et in boc plures séries juxtapositas et longitudinales 

 cellularum spbytjrosporis pr&egnantium generantem; alio latere, quem dorsalem dice- 

 rem, rectiusculam aut recurvatam, et ajjiculo supereminente formationis modum et 

 fonnam peculiarem adbuc indicante. lu latere praegnante articulos polysiphoueos 

 dignoscere licet, at transmutatos, et iu siugulis articulis sphserosporas plures géné- 

 rantes, seraiverticillos ita formantes; at in bis spbœrosporas non omniuo contempo- 

 raneas (in duabus seriebus) sape evolventes. Articuli singuli sticbidiorum invicem 

 saepius separantur quasi interjectis geuiculorum cellulis minutissimis — in speciebus 

 (îeneris coilicatis; in spcn-ie, non corticata articulos ])i-oximos luillis ejusmodi cellulis 



