Analecta , Algologica . 6 T 



in quibus alise Florideae vix degunt, exspectaiiduin putarein easdem quoque proprio 

 quodam modo ad alias plantas aut corpora circuiuvaga, taraquam adininicula, ad- 

 niti. Ut igitur de Hypneis moiiui, alias esse partes, (juihiis in hune tinem utuntur 

 ■species alio respeetu i)roxiin{e, ita ({uo(jue de Bostrychiis puto, alias species alio 

 modo in eundeni tinem posse transmutari. (Javendiun igitur ne transmutationes in 

 hum; tinem l'actas characterem judicaremus, singulis s])eciebus rite pro))riui)i; sit 

 ut in diversis sectionibus Generis hoc tiat proprio ()Uodam modo; sit ut in specie- 

 bus proximis, aut in eadem specie hoc obtineatur j)luribus modis diversis; sit de- 

 nique ut in s{)eciminibus Herbariorum diversis alla charactere carere viderentur, 

 quibus alia specimiua insigniter characteristica îidparuisse docuerint. Ejusmodi cha- 

 ractere fictitio puto designatam fuisse speciem, a Montagne uomine B. cornigerœ 

 descriptam : supb speciei characteristicum dixit: ramos ramulosque alternos esse di- 

 stiche pinnulatos, secundarios corniformi retlexos; quod quoque suo modo in icône 

 Kiitzingiana B. cornigerœ redditum putares. Mihi ipsi banc formam exaiuinanti 

 adparuit in ramo, ranmlis alternantibus instructo, pinnulam injimam extrorsum a 

 rachide exeuntem peculiari modo transt'ormatam fuisse; dum enim rami superiores 

 ramulis alternantibus sensim decompositi tiunt, ranms intinms, quasi dejectis ramulis 

 omnibus superioribus, proprio modo deformatus adparet, nempe plus minus trun- 

 catus rigidus, nunc hrevior, cornu tenuilans subrecurvatum, nunc longior introrsuui 

 curvatus, quasi in cirhum tendens, nunc brevior recurvatus, et evidenter proprium 

 in tinem deformatus, qualein in icône a Kût;cing depictum videas. Comparanti 

 mihi plantas bas vidi hsec cornua rêvera varias offerre formas diversas ; vidi non- 

 nulla breviora et rigiduscula. alia elongata, lumc incurva, luuic recurva, breviora 

 apice nunc truncata. nunc apice novis cellulis crassis et obtusiusculis proliticantia, 

 nunc cellulis bis extimis evidenter longioribus, in novas partes tendentia. In spe- 

 cimine quodam quo(jue videre contigit rachidem rami ejusmodi polysi])honei quasi 

 abrupti terminatàm geminis stichidiis inferne quasi conuatis juxtapositis et parallelis 

 uno latere (ventrali) monstrantibus séries longitudinales sphaerosporarum duplo nu- 

 merosiores, superne quasi ope apiculi sterilis terminatis invicem subseparatis. Hanc 

 esse monstrosam (|uandam dcformationem rachidis antea abrupti mihi evidentissi- 

 mum adt)aruit. Structuram ipsam ramuli cornuti observanti adpareat eam semper 

 polysiphoneani (nisi cellulis miimtis corticatam), nec monosiphoneain ((piod i-amulis 

 ejusdem frondis normale); hinc patere putarem esse rachidem ipsam truncatam, 

 quam certum in tinem transformatam fuisse facilius concluderem. Hune in tinem, 

 quoque allas obveniro deformationes ipsum spécimen depictum Kûtzingii (fig. f) 

 testatur. 



Sunt alifc species, in quibus ejusmodi partium transmutationes, at alio quo- 

 dam modo factas, obvenire constat. Ita in specie illa (Jhilensi. quam nomine B. 

 Harveyi in Tab. 22 delineavit Kiitzing, infra basem ranmli cujusque novi papillam 

 truncatam provenire videas, quam certum in finem creatam crederem, utpote late- 

 raliter a rachide erumpentem; bas quoque ex[)licavit Kiitzing ut papillas ad basem 

 ramulorum obvenientes. ,Meminisse placet bis quoad situm omnino peculiareni ana- 



