Explicatio Iconum. 

 Tab. 1. 



Fig. 1 — 5. Spykidia biannulata. 



Fi<;. 1. Segmentum longitudinale Cystoearpii, monstrans hoc transformatioue rami (nec raraelli) 

 transformatum fuisse; hinc in pedicello stnicturam rami dignoscere licere; et ex disposi- 

 tione partium interiorum plures ramulos transforniatos fuisse, patere putavi: in inferiore 

 nenipe parte adparent corpuscula quai-dani f(V)SCuriora, quff ramulorum minomni pignora 

 judicavi, forsan sensini obsolescentia, aliis in superiore parte cystoearpii circunicirca sine 

 ordine sparsis, structuram offerentibus, quani in Fig. 2 delineavi. Totum igitur cystocar- 

 pium interins constare vidi partibus circunicirca sine ordine bene conspicuo dispositis, 

 (jualiter in Fig. 4 sectionis transversalis tenuissinii, partes interiores monstrantis, disposi- 

 tionem partium indicare molitus sum. In cystocarpio adhuc juniore (Fig. 1) tuni digno- 

 scere licere tila monosiphonea et articulata plurinia, ab interiore extrorsuni railiantia, ul- 

 timis suis articulis brevibus stratum periphericum cystoearpii constituentibu.s ; iisdem vero 

 in interiore, gemmidia pyriformia, adparenter sparsa, at rêvera circunicirca ordine suc 

 disposita, sustinentibus. 



Fig. 2. Corpuscula dicta, qualia in interiore cystocar])ia junioris evoluta vidi, tuiii constituta ra- 

 inulis vix transmutatis, nunc raniulo ((uasi suffultis, tuni in tila abeuiitibus articulata et 

 monosiphonea, ((uibus majorem parteni cystoearpii interioris démuni quasi impletam diceres. 



Fig. ;!. Monstrat fila ha-c cystoearpii interioris transnuitata (dichotoma articulata et monosiphonea) 

 quorum ex articulis iuferioribus singulis gemmidia pyriformia singula generantur, superi- 

 oribus fasciculis dichotomis eorundem filorum in pericarpium coalescentil>us parum muta- 

 tum, ipsa testante forma cellularum pericarpii in hac specie. 



Fig. 4. ISistit segmenti transversalis tenuissimi partes interiores quasdam cxhil>entis ; ex cpiibus 

 comparatis concludere liceat totum cystocarpium constare fasciculis filorum plurimis ex- 

 trorsuni radiantibus, a centrali quodam adparatu, ut putarem interne axiles partes inagis 

 contiguas sustinente, in superiore parte cystoearpii quasi in fasciculos numerosos, sine 

 ordine adpareute dispositos, soluto. Lobos fasciculoram numerosos in hac specie contineri 

 intra pericarpium subglobosum, nusquam, quantum vidi, in lobos externe prominulos ex- 

 pansum, animadvertere placuit ; nec in hoc pericai-pio, filorum cellulis radiantibus con- 

 texto, opus esse carpr)stomio quodam proprio, atque hoc ita in hac specie deticere, mihi 

 adparuit explicatu facilius. 



Fig. 5. Sistit structuram frondis in ipso geniculo, qualem hanc vidi, in segmento transversali, 

 per geniculum ducto. 



Fig. i) — 8. Spyridia Cupressina. 



Fig. 6. .Segmentum longitudinale cystoearpii, per mediam ejusdem partem paulisper oblique duc- 

 tum; ita ut in inferiore parte cellularum ' séries ipsius pericarpii plures adpareant, in 

 Ac1:i Reg. Soc. Phy.siogr. Lund T. VIII. 14 



