ICOSANDRIA, 53 



Sommigen hebben het gewoone AardbcGo- IV. 

 Kruid, toevallig geen Vrugten draagende, voor xmf^" 

 het Onvrugtbaare aangezien ; doch de Heer F^oofd- 

 Gerard merkc aan , dat men dc eigenilykc^'^^^'" _ 

 onvrugtbaare Soort in Provenceniet wild groei- „i^! 

 jende vindt; offchoon Garidell dezelve 

 als zodanig heeft voorgefteld. Deeze, meenchy, 

 is een bewys , dat men de Aardebeijen, gelyk 

 hy gedaan heeft, tot het volgende Ceflagt zou 

 moeten betrcÏNkcn. Zie hier de befehryving , 

 welke onze Ridder van dit Onvrugtbaare Aard- 

 bezie-Kruid, dat, voliiens hem,, in Engeland 

 en Switzerland groeit (*), beeft gegeven, 



„ Dikke neergedrukte Srronkjcs , met Lan- 

 „ cetvormige Roestkleurige Stoppeltjes gedekt j 



de Bladen drievoudig ftomp Eyrond, Zaag- 

 „ tandig , geflompt , flapper , Haairig , Flu- 

 ,j wceMg zagt , van onderen witachtig , met zeer 



Haairige Steelen ; dc Bloemdraagcnde Sten- 

 33 gen Draadachtig dun , leggend , flap , met 

 „ kleiner en minder Bladen. De Elocmen een- 

 „ zaam, gcllccld, wit; geen Staarten". ' 



Po- 



Gou^N MoH'p. DALIB. Paris. 14. HUDS. /Ingl. I9f. 



Fmgirh fter<Iis. TOURNf. 196. C. B- Pi». ii7- I-OB. 



h. 0%. GEH. Prev. 470. HAi-L.flelv, 341. Frag. fteriüs 1'. 

 minima vcsca &c. Mokis. Hi/i. II. p. ijs. S. 2. T. 19. 



dc Rotfen en in dc llQ-.^dica omtrent DJotn.k, veel gevon- 

 den. 



D 3 



II. DEEL. IX STU«. 



