)y de 1 



140 Veelmannige Krdidei 

 IV. huisjes ; de agterfta Tandjes der 



IIuk!"' Deeze Soort zou de Melochia van A l p i 

 Eenvjy- zyn ; een Kruid dat in zo veel gebruik by 



Egypteoaaren was , als by ons de Spinagie , 

 wordende van hun op dergelykc manier gege- 

 ten, en wegens den Lymerigen Smaak bemind, 

 onder de Gercgtcn. Het Zaad was van zulk 

 eene verzagtende natuur, als dat van Heemft. 

 Hy befchr^'ft het Kruid als naar Majcr zeer ge- 

 lykende , doch met langer fmaller cn fpitfer 

 Bladen, de Bloemen klein, SafFraankleurig en 

 Zaadjes, naby komende aan die der Nigelle, 

 in zekere fcheeve Hoorntjes bcflootcn , die 

 geel gertreept zyn , volgens Veslingius, 

 door wicn aangemerkt wordt, dat de Bladen, 

 aan 't begin der zyden , een Hoorrsvvys' by- 

 hangzeltje hadden , uitloopende in een dun 

 paarfch gekruld Draadje , en dat het gezegde 

 Kruid tot de hoogte van een Elle groeide Het 

 is zeer gemeen in de Moestuinen van Egypte, 

 alwaar het aangekweekt wordt, zo Foiis- 

 KAOHL verhaalt, of Jaarljks gezaaid, komen- 

 de ook van zelf voort op vogtige Vlakten (f). 

 Raüwolf vondt het, voor tweehonderd 

 Jaaren , in de Tuinen by Alcppo, ais ook in 

 de Koorn velden by de Stad Ana, aan den Eu- 

 phraat. Hy tekent aan , dat de Jooden de ge- 

 kookte Bladen met Vleefch aten; weshalve het, 



(f ) Fior» '~^sypl. Arob. p. CXIV. 



