i6o Veelmannige Kruideit. 



IV. ders dan blaauwachtig Afchgraauw , en zoda- 

 Apdbel. jjjg ^5. (jezelve ook in Rusland waargenomen, 

 BooId- door den Heer de Gorter. Men behoeft 

 STUK. evenwel niet te twyfelen , of de Kleur der 

 ^r«wj,. |3|Q^,^ejj js geel in de Zuidelyke Landen: alzo 

 ^ ' de Heer H aller die in Switzerland enSco- 

 poi.i in K- rniolie, alwaar het Kruid in hooge, 

 drooï^e , f^erg • Bosfchen gemeen is, aldus heb- 

 ben bevonden. 



In Lapland moet dit Kruid zeer fors groeijen , 

 dewyl het Bladen heeft , die zig van den top 

 des Bladilcels, in *t ronde, een Span uiifprei- 

 den: naar 't gene de Ridder aantekent, zynde 

 tot twee derden in Slippen verdeeld » van bo- 

 ven donker- , van onderen glanzig groen. Zyn 

 Ed. fprcekt van geene Haairigheid of ruiszte dee- 

 zer Bladen , en hadt gezien , dat het Vrouw- 

 volk dezelven in de Pot fneed en 'er Moes van 

 kookte, 't wclkzy zonder nadeel aten ^';elyk dit 

 Kruid ook van Schaeffer Rendieren Kool 

 genoemd werdt : terwyl nogthans geen Beeften 

 'er de Tanden in floegen. 't Schynt derhalve 

 geenszins die Geele Monnikskappen te kunnen 

 zyn, waar van Lob el getuigt , dat zy van 

 dc Jaagers voor de Vergiftigftcn gehouden en 

 daarom Wolfsdood geheten worden : ja dat dit 

 Kruid, op fommige pKiatf n groeijende, zoveel 

 Venyn heeft, dat de Bloemen, gekaauwd zyn- 

 de , de Mond en Tong fchroeijcn , verwek- 

 kende Duizeligheid of draaijingc in 't Hoofd. 

 Zou het, anders, die Vergiftigheid alleen heb- 



