D t Ö ï H A M I 339 



gen door geheel Europa , ja zelfs in Rusland, IV; 

 aantreft. In onze Nederlanden is de laatfte minst 

 gemeen. R i v i n ü s hadt de eerfte , zeer onei- Hoofde 

 gen, Ladamm getyteld , zo D 1 llenius"^'^* 

 aanmerkt , die derhalve den naam veranderde in /^ffS"* 

 Tetrahitf vvelke aan het Yzerkruid, als boven, 

 is gegeven. Die zelfde Autheur hadt de derde 

 Galeobdolon geheten. Zie daar den oirfprong der 

 LaLvnfchc of Griekfche bynaamen. De Neder- 

 duitfche meen ik duidelyker te zyn. Wegens 

 het Loof , vry veel naar de Hennipbladen ge- 

 lykendc , noemde B o e n n A A v e de tweede 

 Cannabinat welke voorkomt met paarfche, wit- 

 te en groote geele Bloemen , die paarfche Lip- 

 pen hebben. De laatfte, zynde de derde Doo- 

 ve Notel van DonoNéus , is geheel Geef* 

 bloemig en verfchilt in V^rugtmaakende deelcn 

 eenigszins van de anderen , als de Lippen effen 

 en ongetand hebbende. H aller heeftze Car- 

 diaca met Hartvormige Bladen getyteld» Zy komt 

 ook met fmallc en fomtyds met wit of zwart ge- 

 vlakte Bladen voor, en geeft kruipende Scheu- 

 ten uit den Wortel , gelyk de Munt. 



In 'c algemeen hebben deeze Planten een Krui- 

 dige vierhoekige Steng, met gepaarde niet ver- 

 deelde Zaagtandige Bladen en Bloemkransjes , 

 digt om de Steng of Takken zittende, die zig 

 zeer llckelig vcrtoonen, alzo ieder Kelk omringd 

 is met gebaarde Elsvormige Blikjes. De eerde 

 heeft de bovcnftc Takjes ruigachtig of Wollig, 

 dc andere heeft dczelven ftroef. De hoogte is 

 Y a vaa 



II. DEEL. IX StUK, 



