34<5' TWEEMAGTIGE K R ü I D EN^ 



IV. Van deeze twee is de eerde, in Duicfchland 

 -^^xv^^ en Switzerland op de Bergen groeijende, don- 

 Hoofd- ker, doch de laatfte byna geheel wjt van Kleur. 

 8TUK. 2y komt niet alleen in Duitfchland , maar ook 



in Vrankryk en Engeland voor. De Steng is by 

 de drie Voeten hoog en heeft gedeelde gewelde 

 Kransjes , die fomtyds beftaan uit veertig Bloe- 

 men , met Elswyzc Blikjes ondcrfcheidcn. 



Dit laatfte Kruid wordt Stachys van D i o s- 

 coRiDEs genoemd door Lobel en is de ei- 

 gentlyke Welriektnde Andoorn , boven gemeld. 

 De Bladen zyn oDgemeen zagt op 't gevoel en 

 hebben ook geen fchcrpheid van Smaak , zo 

 ïo URNE FORT aanmerkt: des die Autheuren, 

 welke dezelven rimw noemen, een andere Soort 

 op 't oog gehad moeten hebben. \'an deczc zyn 

 de Bloemen paarfchachtig en fomtyds wit; de 

 Bladen komen ook fmaller voor en drievoudig , 

 zo Vaillant aantekent. Van de Duitfchers 

 wordt dit Kruid, zegt Lobel, Veld- Andoorn 

 geheten. 



V. O) Andoorn W2ej dertigblosmlge Ktansjes fjiee- 

 c ^S?* ^^^'^^ Kelken en een ruige Steng. 

 diaafct C6) 



tafiotis. 11. Ups. Snch. Fo!. o')lon::3 -corduis Ji. 

 Cii/f. R. Lugdi, 317. Sfvljys mvot Germsnica. C. S. Pin. 

 ajó. Stachys. FüChs. " 766. DOD. Ptmpt. 90. LoB. 



(s) Stachys Vert. trigintjflorij «cc, GooAN Monsp. is?. W. 

 Ups, 170. stach. Fol. obfcutevirente&c Walth. Fhrt. ics. 



