420 TwEEMAGTIGE KrüIDEN. 



IV. ninglyk Kruid betekent , afkomftig» In Oostin- 

 ^^xv!^ die, daar het, zo wel als in Pcrfic .wild groeit. 

 Hoofd- noemen de Malei jers hetzelve Sulasji , doch óe 

 STUK Europeaancn ï^ieefcJikruid , zegt R u m p h i u» , 

 J^^"^"^ o£ Doodkruid. De ecrfte benaaming heeft daar 

 van zyne afkomst , dat men het *cr veel by 

 Vlcefch kookt ; de andere van het gebruik, dat 

 'er de Indiaanen van maaken , met hetzelve op 

 de Graven tc flrooij vn of daar in tc planten , 

 ten einde de Zieltjes der Overleedenen door den 

 Geur, zo zy waanen , te verkwikken. Men heeft 

 liet 'er bruin, wit en zwart, naar de Kleur vaa 

 't Loof dus genaamd, dat men aldaar in de Tui- 

 nen zaait. Zo zyn, in Europa, ook Vcrfchei- 

 denhedcn van dccze Soort, een grooter naa- 

 melyk, een met gevlakte of gekrulde Bladen, 

 en een groen Balfemkruid, dat dc Bladen hob- 

 belig heeft, bekend. 



De Gemcene Bafilik groeit omtrent een Voet 

 hoog ; de Groote heeft wel Stengen vari een 

 Elle en daar boven. De Reuk is naar dien van 

 Kruidnagelen of ook wel van Citroenfchillen en 

 zelfs van Anys trekkende. Men maakt 'er by 

 ons zo veel gebruik niet van als elders. In Ita- 

 lië is het zeer gemeen , dit Kruid in Potten te 

 houden in dc Venfteren en in de Vertrekken, 

 als ook in de Bloemhoven , om den aangenaa- 

 men Geur. Niet minder wcrks maakt men van 

 dcs7.elfs aankweeking in Egypte en Arabie,alzo 

 üe. Oofterfche Natiën ongemeen verzot zyn op 

 deszelfs Reuk. Men noemt het 'er Zatarhendi 

 pf 



