^14 TWEEMAGTIGE KRÜIDEN. 



IV. Wortelen gebynaamd , is het Groote Speenkruid^ 

 ^'xv!^ dus om het van het Kleine d'at het Schelkruid 

 Hoofd- is*, te onderfc heiden ; in 'c Franfch ScrophU" 

 «TUK laijrg en by fommigen Herbe du Siége , in 't En- 

 Scbuiizaa- ^^^^^^ figwori, in 't Hoogduitfch Feigwartfen- 

 *zie kraut getyteld. Die bcnaamingen zien cigentlyk 

 bladi.2Z8,^p de Geneeskragten daar aan toegcfchreeven. 

 Men noemt het , in Diiitfchland , ook Braunwurtz 

 of Zwarte Nogtfchade , wegens de donkerheid 

 van het Loof; byons {omvfylen Helmkruid, vfc 

 gens de figuur der Bloemen. Het groeit byna 

 overal in dit Wereldsdeel en komt in onze Ne- 

 derlanden op veele plaatfen voor. 



Het heeft opgeregte Stengen , dikwils van een 

 Elle en hooger , die niet zo ftomphoekig als 

 in de voorgaande Soorc , en niet zn fcherphoe- 

 Icig als in de volgende zyn C*^- Van boven 

 fpreiden dezelven zjg Takswyze uit, en zyn be- 

 groeid met gepaarde Bladen , veel naar die der 

 Groote Brandenetelen gelykende , doch vlak en 

 glad en niet brandende , donkerer green. Aan 

 't end zyn de Takjes bezet mer Trosjes of Tuil- 

 tjes van Bloemen , donker paarfch van Kleur en 

 van eene Helmachtige figuur. De Meeldraadjes 

 zyn bezet met Haairtjes die roode Knopjes heb- 

 ben , vervolgens Waterig van Kleur, zegt Dok- 

 tor S co POL I. 



De 



(♦) Tn Sp. Plant. EJ. t. ftaat Catile thtufmguU , in Etf. 

 »»y-«l*f#i ik noeiMc' dwhalrc ihgts Ikrhitk^i. 



