S y N C E N E » I A. 653 



fchen, doch meest op vogdge Weidlanden, dit ïVd 

 Kruid voor, dat, ik weet niet om welke rcdeo, ^^JJf^' 

 by de Duitfchcrs den naam van St, Jacobs- Hoofd- 

 Kruid, of St. Jakohs Bloemen gekreegen lieefc,"UK. 

 dat in de meefte Taaien is overgegaan. De Kn- J^^JjI^^^'J^"* 

 gelfchen , evenwel , noemen bet , wegens de 

 gefnipperde Bladen , Ragwort, Alom komt het 

 met geüraalde Bloemen voor, doch op Zandi- 

 ge plaatfen der Nederlanden docrgaans onge- 

 llraald, zegt LiwNiEUs, jn Swecden zyn de 

 Bloemen altyd gellraald , en in Switzerland ko- 

 men zy zeldzaam zonder Straaïblommetjes voor, 

 wier getal omtrent een dozyn is , geel , aan *c 

 end drietandig, zo Hall er aanmerkt. Ik 

 heb het, in onze Weiden, altoos j_;c(lraaid ge- 

 vonden. De Steng wordt wel een Elle hotig,. 

 doch blyft ook laager. De Bladen zyn van bo- 

 ven groen en glad , van onderen wat Wollig en 

 door verfcheide fnipperingen op byzondere ma- 

 nieren verdeeld, zo dat zy nu ccrs naar die van 

 Radyzen, fomtyds naar die van Rakette of ook 

 van Byvoet eenigszins gelyken, en, dewyl zy 

 ook wel grysachtig voorkomen , zo vindt men 

 het Kruid wel eens ArUmiJia alba, in 't Franfch 

 Armoife blanche , by de Kruidkundigen gety- 

 teld. 



Dit Kruid is bitter , fcherp , en eenigszics 

 famentrekkende van Smaak , doch heeft geen 

 byzondeten Reuk. Sommigen hebben het tegen 

 Keelziekten, de Roos. en Buikloop, aangepree- 

 zen. In Sweeden worde 'er mede groeDgevenvdj 

 maar 



