433 Agtmannige Kruiden. 



IV, overal in 't wilde, zo wel als in de Tuinen, 

 ixf^' ^^^^ voortkomen. Men noemt het gemeenlyk 

 Hoofd- Gehoornde geeleWederick, wegens de overeen- 

 8Tus:. j^-cmst der Gcftalte met dat Kruid en om dat de 

 vigtT""^' Zaadhuisjes zigals f foorntjes vertonnen, 't Schynt 

 het Virginifche Billcnkruid te zyn vanALPi- 

 N u s. De Afbeeldingen , evenwel , die men 'er 

 van heeft, voldoen, myns oordeels, weinig aao 



Het Kruid, dat in het tweede Jaar eerst bloeit 

 en dan vergaat , heeft de \V oj'tclbladen onge- 

 vaareen half Voet of langer en een Duim breed. 

 De Steng , die het fchiet , bereikt dikwils vyf 

 of zes Voeten hoogte , en verdeelt zig in vcc- 

 Ie Takken , die insgelyks met dergelyke doch 

 kleinere Bladen bezet zyn , welke een witte 

 middelrib hebben , zynde zagt , groen cn Sap- 

 pig, aan de kanten naauwlyks uirgegulpt; doch 

 de onderfee Bladen vindt men dieper ingcfnce- 

 den. Uit de Oxcls der Bladen komen Bloem- 

 fteelen voortjmet groote viabladige geele Bloe- 

 men, die tegen den Avond open gaan, en dan 

 een zeer liefiyken Geur vcifprciden. Den vol- 

 genden morgen verflenzen die Bloemen , en 

 tegen den avond komen arjdcrcn te voorfciiyn^ 

 't welk een goed deel van den Zomer duurt, 



CcJ Onagra met Eyrond - Lancetvormige vlak' 

 ke Bladen en eene effene weinig gehaairde 

 Steng, Dce- 



(z) OtKtdtra Io\. ovato.Lanccülatlb p',nls &c. Oenoih. 



