D O D E C A N D R I A. 7^3 



del' is, groeit in 't wilde op de Bergen derZui- ^V, 

 dclyke dcelen van Europa. De Heer Haller , "^^xa!^* 

 die het dus overvloedig in Switzerland vondt, Hoofd- 

 merkt aan , dat zulks alleen in de jon^c Planten 

 plaats heeft , terwyl de Ouden cp t'e kant ge- «ia!"'"'^^* 

 haaird zyn. Zy komt , voigecs zyn Ed. , het 

 Bc;'g - Donderbaard zeer naby en zou misfchicn 

 een zelfde Plant kunnen zyn, 

 (6) Donderbaard met de Bladen, Steng y en ^vu 

 de toppen der Bloemblaadjes , ruig. vum^l'i^." 



Op de toppen der Eergen , niet ver van Saltz-» 

 burg , groeit , volgens C l u s i ü s , zodanig een 

 Donderbaard, dat de i?lalcn ri;i?r heeft, met 

 zes Bloemblaadjes , zes Stampers ca twaalf Meel- 

 draadjes. De Bloemen zyn wit. 



(7J Do-dcrl^r.arii viet gel.cd effeiiTMdige Bla- j^^^jv.^ 

 den en uitgebreide Afzetzels, TeJ-'"'''' 



Volgens den Heer H a l l e r heeft deeze , 

 die ook op de Switzcrfche A'pen groeit, wat 

 kleiner Roosjes van Bladen dan het Gemeenc 

 Donderbaard: de Bladen zvn korter, cffcnran- 

 dig; de Stengen paarfch gefchubd; de Bloemen 

 beflaan uit zeven of agt paarfchachtige, doch 

 niet fierlyke Blaadjes. (8) 



r s. C. 'J. PU. 2?j. HALL. Udv. p. 78i-Cory!cdon altcia 

 T3uric3. CLtlS. 4St. 



