DlANDRIA. 49 



de andere Soorten betckene , verftaa ik niet. 

 In de Malabaarfe komen , aan de Top • enden der X ™£* L ' 

 Takken , veel Bloemen by elkander , te wecten Hoofd- 

 dric of vier uit ieder Knietje voort. Dit zou ik 3TUiU 

 een SamengeJ telde Aair noemen. De Gendarus- 

 fa - Struik van Rumphius geeft maar weinige 

 Bloempjes aan de enden der Takken uit , die 

 Tropswyze (taan , en Halsjes of Pypjes hebben- 

 de aan 't end gelipt zyn , gelyk in andere Soor- 

 ten. Gedagte Heer befchryft het Gewas als 

 Heefterachtig , met Lancetswyze rood geader- 

 de , gladde Bladen , aan 't end der Takjes een 

 Aair die enkeld is , van Bloemen tegenover el- 

 kander , hebbende Lancetvormige Blikjes met 

 Borftelachtige Punten , en een zeer korten bly- 

 venden Kelk , de Bloem geel. „ Zelden bloeit 

 „ het op Amboina, (merkt zyn Ed. na Rum- 

 3 , ph i us aan,) alwaar men het Wild en Tam 

 „ vindt. Uit Java hebben wy ook twee Soor- 

 ten , naamclyk de Gemeene en Wilde , 

 „ ontvangen , die in de Tuinen worden ge- 

 „ kweekt en door Stek voortgctccld (zegt zyn 

 „ Ed.) Zie Rumph. IV. p. li. T. 29: al- 

 „ waar het Wyfjcs vertoond wordt met knaop- 

 „ achtig gewriehte Steelen of Takjes, de Aai- 

 '„ ren hier en daar uit de Oxels der Bladen 

 „ voortkomende." Het Wyfje heeft , inder- 

 daad , volgens Rumphius yle Aairen , en 

 het is een Kruidige Heefter , die de Takken 

 ten deelc kruipende heeft , ten dcelc regtop- 

 ftaande , ter hoogte van vier of vyf Voeten ; 



D faoe- 



H. DlïL. IV. STUK, 



