T E T R A N D R r A. *6> 



Kanaiafche Hulst van Cornutüs , welke de III. 

 Oppervlakte der Bladen van boven gedoomd heeft. a 'dei l j 

 De gewoone Hulst draagt Bloemen , die in de Hoofd- 

 Tweeflagtige vyfbladig en vyfmannig zyn, vol- STÜK » 

 gens Miller en Gehard : want het is zeker, nüitm 

 dat in dezelve een verfehil van Sexen plaats heeft. 

 Sommigen hebben zelfs Mannetjes-, Wyfjes-, 

 en Tweeflagtige Bloemen , op byzondere Stam- 

 men , daar in waargenomen : zo dat dus de Hulst 

 driehuizig zoude zyn, of tot de Polygamia tri- 

 oikia behooren (*). 



Het altyd groene Loof maakt de Hulst zeer 

 verkieslyk tot Scheerhaagen op Buitenplaatfeü , 

 welken men 'er van gezien heeft, zestien Voe- 

 ten hoog. Niet ver van Londen was een zoda- 

 nige dlgte , fchoone Haag , van byna driehonderd 

 Voeten lang , zegt Ray: doch men kan die zo 

 lang maaken als men wil. In de Geneeskunde 

 is het Afkookzel der liladen , Stekels cn Besfen , 

 tegen Kolykpynen aangepreczen geweest. Dat 

 van de Wortelen en den Bast zou , volgens Le- 

 mery , tegen den Hoest , wanneer die zeer lang 

 aanhoudt, door vetzagtinge van de Borst, dien- 

 ftig zyn. Waarfchynlyk hangt zulks af van het 

 Lymerige Sap, daar in vervat; 't welk gelegen- 

 heid geeft •, om 'er Vogel -Lym van te maa- 

 ken; 



(*) Zie de Aanmerking over de Sexe der Huls! , door den 

 K«t Martïn , Hoo^leeraar in de Kruidkunde te Carnbridge, 

 en het b yvo e^el van den Heer WATSON. PUL Tran/aO. 



L 5 



Deel, iv. Stuk. 



