Pentandria. 287 



van Duitfchland cn de Nederlanden , daar het UT. 

 alleen by den Latynfchen naam , in'c Franfch Ala- AFn * BT " 

 terne , bekend is. Men. heeft het 'er, met lang- Hoofd- 

 werpige of roodachtige , met Zilverachtig ge- STUK * 

 zoomde, en met fierlyk wit gemarmerde Bladen. nu ^ laKr ~ 



De vermaarde Clusius vondt twee Soor- 

 ten van Alaternus. De eene , die de Bla- 

 den langwerpig heeft , zegt hy , wordt föm- 

 tyds Boomachtig , met lange niet zeer dikke 

 Takken , of liever buigzaame Ryzen , wel- 

 ke een groenachtig witte Schors hebben, en 

 daar onder een geel Vliesje , dat het Hout 

 bedekt. De Bladen , als tusfehen die der Oly- 

 ven en Groen - Eiken in , zyn taamelyk dik en 

 zwartachtig groen. By fommigen der Grieken 

 wordt het deswegen Elaprinon genoemd , zegt 

 Plinius. De andere Soort blyft laager en 

 heeft de Bladen ronder , ook bleeker groen. In 

 beiden komen de Bloempjes , Trosachtig , uit 

 de oxels der Bladen voort , en aan den laatiten 

 hadt hy Vrugten , als die van den Maftikboom , 

 waargenomen. De eerfte kwam deezen Kruid- 

 kenner in Portugal , de andere , zo aldaar als in 

 Spanje, natuurlyk groeijende, voor. De Vrugt 

 is een ronde Befie , doorgaans met drie Zaad- 

 korrels bezwangerd , zegt Toürnefort, 

 die dezelve, benevens de Bloem, zeer duidelyk 

 afbeeldt. Clusius vertoont het Gewas der 

 beide Soorten. Omftreeks Montpellier , daar 

 het aan den Zeekant en elders voorkomt, noemt 

 het Landvolk hetzelve Alader , zo de Heer 



GöUAÏT 



IUDEEfc.IV,STWE, 



