«ió Vyfmannige Heesters. 



III. baum. Ik w eet niet, waarom de Sweeden bet 

 Afdeel. j^iji er heeten. Wy geeven 'er den naam vaa 

 Hoofd- Paapenmuts of Paapenhout aan , wegens de aar. 

 stuk» t jg e figuur der Zaadhuisjes ;gelyk de Franfcben 

 i^ - *' 4 *" het ook Bonnet de Prêtre noemen. De Groey- 

 plaats is door geheel Europa, zelfs in de hoo» 

 ge deelen van onze Nederlanden. 



Het is een Heefter , die zelden hooger groeit 

 dan agt Voeten volgens H aller , en Dalechamp 

 zegt, dat hy nooit een Boom wordt ; doch dit 

 zal in 't wilde zyn. De Hoogleeraar D. van 

 Royen fchreef my , dat zyn £d. denzei ven 

 in de Leidfe Akademie - Tuin hadt, van zesden 

 Voeten hoog , met den Stam vyf Duimen dilr. 

 Dit Gewas heeft doorgaans een gefpleeten 

 Bast , met vier Vleugels verheven ; zo dat de 

 Takken byna vierkant zyn en broofch van Hoflt. 

 De Bladen , aan den rand fyn gekarteld en dun 

 of teder, ftaan tegenover elkander, en zyn ge- 

 fpitst ovaal. De Bloempjes komen by Trosjes, 

 van twee tot zes , elk op zyn eigen Steeltje 

 voort , en worden gevolgd van eene Vrugt» 

 die Rooskleurig is, bevattende vier of vyf paar- 

 fche Zaaden in een hoogroode Pap. Deeze 

 Zaaden gebruiken de Boeren , wanneer deze* 

 ven tot Poeijer geftooten zyn, om het Onge- 

 diert op 't Hoofd der Kinderen te dooden, 

 noemen deswegen het Gewas Luizenboom, z° 

 de Hoogleeraar D. n e G o r t e R meldt. Tou*- 

 kefort hadt dit gebruik reeds aangeweezen, 

 en gezegd dat men van het Hout ook Lardeer- 

 pen- 



