F E N T A N D ft I A. 413 



is Otor, de Duitfche Waldthoider cn 

 /wWer, dc Neerduitiche Schwelkenhout ze;rt Do-' 

 DONéus ; doch wy . noemen die met tuLdde 

 Bloemen gemecnlyk JVatervlieT , de Engelfchen ! 

 Water - Elder , met den Latynlchen naam Som- 

 bucus aquaiwa cpvereenkomftig. De Sweeden 

 noemenze , onder anderen , Olwoon cn FogeU 

 baer % dat is Vogelbezie, in fchoonen Ularoon, 

 enz. 



Het is een Heefter van ruim zes Voeten 

 hoogte (*)* met vericheide Stengen opfchieten- 

 de, hebbende voos , witachtig Hout. De Bla- 

 den gelyken eenigermaate naar die van denWyn- 

 gaard, of liever naar die van den Ahornboom, 

 loopende in drie breede punten of Kwabben uit 

 die getand zyn. Twee paar Klieren zitten door- 

 gaans op de Bladfteeltjes en aan derzelver Wor- 

 tel twee paar Tandje* , die fomtyds ieder ook 

 een Kliertje draagen. De Bloemen komen by 

 Kroontjes of Zonnefchermen voort , als die van 

 de Vlier , en zyn ook, niet onaangenaam maar 

 flap van Reuk , wit van Kleur. Die aan dea 

 rand van 't Kroontje zyn grooter en onvrugtbaar. 

 Hier op volgen Besfen , die ryp wordende rooi 



