PEXTAM>&iA " MOSOGYMA. 



1. S. officixalb , b. Lin. sp. pl.19o — Ucria H. Pan. p. 85—Guss. 



pr. /. p. 219. 



S. breviter hirsuinm scabrumque , caule erecto supeme ramoso , fo- 

 liis radicalibus peiiolatis , caulinis ovato-lanceolatis vel obloogo- 

 lanceolatis utrinque attenuatis subdecurrentibus , calycinis laciniis 

 acQtis semipatentibus tubo corollae brevioribus , fornicibus obta- 

 siusculis stamina subaequantibus , stylo recto. 



S. majus. Cup. H. Cath. p. 209 — Consolida major , flore rubro. 

 Cast. H. Mess. p. 7. 



Ic. Plench ic. pl. med. 1. t. 76— S. majus , flore purpureo. Ta- 

 lern. p. 9-19. 



ln humidis umbrosis , et ad rivulos ; Collesano , Isnello , Mezso- 



juso. 

 Majo , Junio. 2J. 



Radix crassa , nigra , fere transversa : catdes in fertilibus superne 

 paniculato - ramosi , 2-3-pedales : folia supra scaberrima iniense 

 virentia subtus pallidiora : caulina parum decurrentia , et inde 

 caolis non vel imperfecte alatus : racemi simplice3 , solitarii rel 

 terminales coojugati , cum flore alari : calycis laciniae in fructu 

 semipateotes : corollae purpureae . calycem duplo excedentes. 



5. patens Sibth. fl. oxon. et Reich. fl. germ. exc. 4.p.5i7, quoad 

 hujus descriptionem non differt nisi stylo sub stigmate genica- 

 lato — S jla varietas cum floribus purpureis in Sicilia invenitur. 



2. S. zeteri. Schimper in Fiora 1829. n, 7, et in Feruss. bull. Juin, 



1850. p. 445. 



S. piloso-hirsutam, scabriasculum, caule simplici vel superne bifido, 

 foliis inferioribus petiolatis ovato-oblongis basi subcordatis , cau- 

 linis superioribus basi angustatis sessilibus subdecurrentibus , co- 

 roliae limbi dentibus erectis tubo 4-plo brevioribus, antheris fila- 

 mento longioribus , fornicibus pistilloque longe exertis. 



S. bulbosum. Guss. pr. 1. p. 219, non Schimp. oec Reich. — S. tu- 

 berosam. Ucria H. Pan. p. 85 , non Lin. — S. minas , tuberosa 

 radice. Cup. H. Cath. p. 209 — Consolida major , tuberosa. Cast. 

 H. Mess. f. 7. 



Ic. uulla. 



Ad sepes , in dumetis , locis cultis humentibus , ec. in Sicilia. 

 Martio , Aprili. 2_ 



Radix extus fQsca. nec alba; fbris vix pennae anserinae crassitie; at hinc 

 inde in tubera irregalaria ( saepius oblongo-ovalia) rufescentia incras- 

 satis : caules 1/2-2 lJ2-pedales, erecti, subangulati, raro ramosi, sed 

 ut piurimum simplices : folia integerrima , obtusiuscula , virentia , 

 subtus pallidiora : racemi terminales geminati , breves ; pedun- 

 euli 3 -6 lin. longis ; calycis virentis laciniae lanceolatae , obta- 

 sae , carinatae , acutiusculae , inter ss sabaequales , vel unica 

 aut duabus majoribus : corollae tubas campanalatus , albidus , 

 1-4 lin. longus , calyci et limbo aequalis : limbo pallide-salphureo , 

 dentibus obtusiusculis, erectis ! ipso brevioribus , inde recurvis: 

 fliamenta teretiuscula , brevissima , vix lin. longa: antherae sub- 

 sagittatae, lobis obtusis : fornicis radii lanceolalo - lineares , albi- 

 di , acuti , constanter corollam per lin. 1-1 1)2 excedentes , mar- 

 gine tantum ( non undique Bertol. ) echinulato-ciliati rel denti- 

 culato - crispi : stylus filiformis radios parum excedens , glaber , 

 undique teres , non basi compressus. 



Cl. Bertol. in fl. ital. 2. p. 516 a S. tuberoso non distingail hanc 

 specicai , sed ejus characteres constantes sunt. 



