292 



PENTANDRIA - DIGYMA 



Ic. Fl. dan. S29 ?— Lam. UL gen. t. 480 ? — Polygonuni miuu^ 

 polyspermius , perenne. Cup. panph. 3. t. 151 — Herniaria. Dod. 

 pempt. 114? 



In montosis herbosis apricis ; Palermo a S. Martino e S. Maria 

 a Gesu , Madonie , Monte Scuderi , Monte di Cammurata , Bu- 

 sambra , Lentini , Etna a Bronte e Maletto, ec.: ne'monti di Messi- 

 na ( Arrosto. ) 



Majo , Jnnio. 2} ! 



Caules non sunt revera suffruticosi , sed ad radicis collum ramnli 

 suffruticulosi perennant ; folia vix 2 lin. longa , laete virentia , 

 omnino glabra , vel ad margines cilia.ta ; glomeruli axillares pri- 

 mum pauciflori videntur , sed dum planta adolescit elongantur. 



H. glabra herb. Lin. est planta perennis , et omnino nostra ! 



2. H. permixta. Jan eleneh. p. 3—Gu$s. vr. add. p.. 6. 



H. caespitosa basi perennans , radice sublignosa , caulibus prostralis 

 subradicantibus, foliis obovato-oblongis vel oblongo-lanceolatis mar- 

 gine ciliato-hispidis , glomerulis axillaribus paucifloris , calycibus 

 qoinquefldis piloso-hispidis. 



H. fruticosa. Guss. pr. 4. p. 293, non Lin. — Polygonum minus , 

 sive Millegrana lignosa , folio grandiori , pauciori semine. Cup. H. 

 Cath. p. 70 , et — P. minus, Traynense, lignosura. supp. alt. p. 73. 



Ic. nulla. 



In herbosis montosis cum praecedente ; sed in locis demissioribus 



non invenitur ; Etna , Madonie , Traina. 

 Majo , Julio. 2[ 



Habitus omnino praecedentis , a qua non differt nisi caulibus magis 

 suffruticulosis et saepe radicantibus ; foliis , et calycibus ciliato- 

 hispidis. 



H. fruticosa Lxn. uti comperii ex ejus herb., et ex speciminibus mis- 

 sis a Cl. Jan, et in Hispania a rae lectis, a planta sicula procul dubio 

 diversa est: nostra H. macrocarpae valde proxima, et nonnisi foliis 

 margine tantum ciliatis , ac calycibus fructiferis magis globosis 

 ab ilLa distinguitur: in qua folia angustiora , ac undique hirsuta, 

 et calyces oblongi — Quod haec sit varietas insignis H. hirsutae, uli 

 putat Cl. Bertol. in fl. ital. 3. p. 21, non dissentio. 



3. H. cixerea. Dec. fL. fr. supp. p. 376 , etpr. 3. p. 367 ex herb. ? 



—Guss. pr. 1. p. 294. 

 II. radice annua , caulibus rosulatis procurabentibus herbaceis , fo- 



liis oblongo-linearibus calycibusque undique hirsuttis , glomerulis 



axillaribus paucifloris. 

 H. annua Lag. gen. et spec. p. 12 , ex ejus specimine ! — Polygonum 



Caltagironense, graciliu9 , pauciori semine , Lotum odoraturn ole- 



scens. Cv.p. H. Cath, p. 75 , etsupp. alt. p. 72— V. minus, acten- 



se, rigidum, Millegrana major diclum , leviter hirutum polysrner- 



mros. Cup. jj. Cath. supp. alt. p. 72. 

 ic. Dec. mem. des Paron. p. 10. t. 31 — H. hirsuta. Bauh. hist, 



3. p. 579. f. 4 ? 

 In arenosis, ad vias, et nunquam in locis elatioribus provenit ; Ci- 



nisi . da Alicata a Capo passaro , Noto , Avola , Brolo — et in 



Uslica , Isole Eolic , Lampedusa , Linosa, Maretimo , Pantellaria, 



Levanzo , Favignana. 

 Aprrli , filajo. © ! 



Tres spccies superius recensilae inter se certe differunt. Haec radrce 

 constanter annua! ! etiam, in dissitis regionibns terrisi]ue diversis, 

 aliisque notis , ab J7. hirsvta Lin. recedit ; idcoque CJ. Bertol. ia 

 fk ital. 3. p. 21. immerito hanc cum B. hirsuta associal. 



