PENTANDMA - DIGYNIA. 



545 



P. angelicaefolium. Guss. pr. 4. j>. 3o6—Dec. pr. 4. p. 247. 



Tn rupestribus humidis , et vallibus frigidis umbrosis ; var. a Ma- 

 donie a Marrapulegio , ed aWacqua del canale : var. b. in mon- 

 tosis glareosis calcareis ; al Nord est del monte Pizzuta presso 

 la portella della piana de f Greci. 



Majo , Julio. 2j. 



Caules erecti , glaberrirai , 1-3-pedales: folia radicalia ampla ; 

 foliolis basi inaequalibus , supra intense virentibus , subtus pal- 

 Jidioribus, 6-12 lin. latis , 1-1 1/2 pollic. loogis ; in b. latio- 

 ribus, longioribusque ; terminali saepius 3-lobo , in petiolum de- 

 curreute : folia caulina paucissima ; vaginis superioribus suba- 

 phyllis : involucri polyphylli , et involucclli foliola lineari - lan- 

 ceolata , 4-6 liu. longa : umbellarum radii val.de inaequales : flo- 

 res roseos nuoquam vidi : fructus 2 lin. longi , glaberrimi. 



Cl. Spr. cum Smyrnio cicutario Marsch. hanc speciem conjungit, 

 sed indicatis characteribus est diversa— In hoc, et in praecedente 

 genere fructus immaturi nucleurn liberum ex ipsis minorera ioclu- 

 dunt , sed demum utriculus cum nucleo adhaeret , et tunc aegre 

 fructus ntriculati apparent. 



MAGYDARIS. 



Koch in Dec. pr. 4. p. 241—Endl. gen. n. 4529. 



Invol. utrumque polyphyllum. Cal. raargo obsolctus. Pet. subae- 

 qualia , ob apicem oblusum inflexum emarginata. Fruct. elliptico- 

 oblongus, villoso-tomentosus e latere commissural i subcompressus, 

 utrioque 5-costatus; costis crassis, obtusissimis ; valleculis evitta- 

 tis , angustis. Carpoph. demum bipartitum. Sem. multivittaturn. 

 ( Planta perennis : foliola nitida, ampla, ut in Ueracleis , sed lae- 

 te-virentia: flores albi : umbellae magnae , multiradiatae. ) 



1. M. TOMENTOSA. DeC. I. C. 



M. caule elato striato glabro , foliis ( amplis ) subtus villosis, su- 

 perne nitidis glaberrimis , infimis simplicibus oblongo-ellipticis, 

 inferioribus ternatis pinnatisque , foliolis inaequaliter dentato - 

 crenatis , ultimis confluentibus decurrentibusque. 



Athamantha panacisfolia. Guss. pr. 4. p. 527 — Cachrys panax sicu 

 lum. Ucria Pl. ad Lin. opus add. n. 5 , et H. Pan. p. 129— V. 

 panacisfolia. Willd. sp.pl. 4. p. 4444 — C. pastinacea. Lam. dict. 

 enc. 4. p. 260 — Panax siculum , Pa&tinacae sativae folio. Cup. 

 H. Cath. p. 460. 



Ic Panax siculum , semine hirsuto , foliis Pastinacae latifoliae sati- 

 vae. Bocc. sic. t. 4 — Cachrys sicula , semine fungoso striato la- 

 nuginoso exterius candido , foliis Pastinacae lattfoliae. Moris, 

 hist. 3. s. 9. t. 4. f. 4 ; icon prae illa Bocconi melior ob cau- 

 lem et fructus magis explicatos. 



In sylvaticis , dumetis , vallibus umbrosis subhumidis , ad sepes , 

 et in montosis calcareis ; Palermo, Val di Mazzara , Polizzi, Ter- 

 ranova , Modica , Castrogiovanni r: et in Favignana , Levanzo, 

 Lampedusa. 



Majo , Junio. 2j. 



Caulis farctus , firmus ,orgyalis, et ultra ; folia in genere maxima, cir- 

 circumscriptione 2-3-pedaIia ; foliolis aliquando 1-lobatis, margine 

 subflexuosis , concavo-canaliculalis, basi in foliis pinnatis cuneato- 

 decurrentibus , 2-4 poll. lalis , 3-6 poll. longis : folia supreraa 

 simplicia, 3-loba, vel obliterata : umbellae. terminalcs longe pedun- 

 Guss. Syn. Fl. Sic. I 44 



