372 



PBBtTANDRIA PENTAGTNIA 



fere semper solifcarii — Ei loco natali el charactertbus icon Bocconi 

 ad hauc certe spectat. Praeterea cum specimine authentico herb. 

 ipsius Boco. in Mus. H. Parit. exacte couvenit, nec non cum illte 

 herb. Banks. 



13. S. dichotoma. Cav. ic. rar. 4. p. 37—^Smith fl. gr. pr. 4. p.. 



242—Guss. pr. 4. p. 383. 

 S. scapo paniculato erecto , ramis punctato - scabris ;, inferioribus 



sterilibus filiformibus multifido-dichotomis divaricatis, foliis oblon- 



go - spathulatis obtusis levibus submuticis , floribus subsolitariis 



rectis distantibus secundis. 

 Ic. Cav. ic. 4. t. 50 , sed in icone rami steriles non ita graciles, ut 



in nostra — Limonium parvulum , Auriculae muris folio granito.. 



Cup. panph. 3. t. 73? 

 In saisis argillosis a mari dissitis ; Serradifalco , Caltanissetta a 



Terrapilata , ubi ex ramorum forma Barba di Saraceno vulgo 



appellatur. 

 Junio , Julio, 2j. 



Folia omoino S. Smithii: rami punctato-scabri , divaricati , angulo 

 /ere recto dichotomi , et non acutissimo , ut in praecedente : 

 flores subsolitarii, sparsi , paullo majores: bracteae versus apicem 

 tantum membranaceae: calycis dentes obtusiusculj, tubo ad angulos 

 purpurascentcs basi obsolete villoso. 



Exemplaria herb. Cav. cum nostraplanta ex asse quadrant ; ideoque 

 non video quibus rationibus adductus CI. Bertol. in fl. ital. 3. p. 

 546 hanc ad S. oleaefoliam retulerit , a qua ita aliena est, ufc 

 nonnisi hirsutie a sua S. cancellata differat ! — - Praeterea icon, 

 Limonium oleaefolium , polycladum Barr. ic. 790 , quae etiam 

 a Smith sub hac specie citatur , dum ad S. oleaefoliam verara. 

 pertinere videtur , a nostra recedit ob folia acutiora, et non 

 rolundata. 



14. S. cosfrensis. Guss. suppl. p. 9Q. 



S. suffruticosa caespitosa , scapis ereetis levibus ramosissimis , ra- 

 mis sterilibus subpectinatis gracilibus , foliis ( parvis ) spatha- 

 lato-linearibus obtusis, floribus secundis distichisque rectis. appro- 

 ximatis , bracteis obtusissimis margine s^ariosis unifloris ( raro: 

 2-floris), calycibus obtuse dentatis. 



Ic. nulla. 



In saxosis vulcanicis maritimis ; Pantellaria. 

 Majo , Junio. fi 



Caules perennantes 2-3-pollicares : scapi palmares , vel ad summum 

 6-pollicares ; rami steriles erecti : folia vix. 1-2 lin. lata, una cum 

 petiolis 6-14 lin. longa , leviuscula , apice sat raro retusa : flores 

 ut plurimum secundi, sed in extremitate ramulorum saepe dfstichi , 

 alterni : bracteae exteriores duae scariosae, minutae, altera acutiu- 

 sculs, altera obtusissima ; interior duplo, et ultra longior, concava:. 

 calycis tubus purpurascens, glaber, tenuisi; petalae integra, obtusa. 



Habitus et flores fere S. cordatae cui afrlnis ; sed caules fruticulosi, 

 folia duplo angustiora , rami graciliores , flores majores ac magis 

 approximati , recti non curvi. 

 15*.. S. tenuicula. Tin. ined. — Guss. suppl. p. 90; 



S. scapo gracili ramosissimo panicuiato ereciiusculo , ramis sterili- 

 bus graciiibus dichotome erecto-ramosis levibus,foIiis obovato-cu- 

 neiformibus oblusis , floribus distichis rectis remotis approxima- 

 tisque (paucis), bracteis 1-2-floris obtusis, ealycinis laciuiis aciu- 

 tiusculit. 



lc nulla. 



