454 



OCTAKDRIA -TRIGYNIA. 



dente ; a quo habitu suo proprio , et notis indicatis constanter di- 

 versutn , et cum quo male a plerisque asfiociatum — Semina in 

 nostro non suut ruguloso-striolata , uti es Kock syn. p. 619. 

 5. P. controfersvm. Guss. pr. 4. p. 471. 



P. floribus octandris trigynis subquaternis longae laxeque spicato-ra- 

 cemosis , seminibus obtuse triquetris minute granulatis , pedunculis 

 llore longioribus , foliis elliptico-lanceolatis margine undulato - cri- 

 spis caule approximatis , ochreis laceris , caule suffruticoso prostra- 

 to-diffuso. 



P. equisetiforme b. corsicanum. Meisn. mon. Polyg. p. — P. 

 latifolium. Cup. H. Cath. p. 470 ; et — P. latifolium, perenne , 

 procumbens. supp. alt. p. 72 — Idem flore, ex purpura candicante, 

 vel rubente. Cup. I. c. — P. aviculare. Desf. atl. 4, p. 333 , ex 

 ejus berb. 



Ic. P. majus , lapathifolio , perenne. Cup. panph. %. t. 42. 



In campis , et in collibus aridis arenosis mari finitimis ; Palermo , 



Bagheria , Misilmeri , Abale. 

 Junio , Septembri. 2[ 



Caules flagelliformes , 2-4-pedales , nunquam erecti ; internodiis e- 

 longatis , geniculis plerumque fuscis : folia fere P. avicularis , 

 exquisite nervosa , inferiora obtusa , plus minus remota : Jlores 

 rosei , vel albi , trium praecedentium paullo majores , in racemis 

 terminalibus elongatis : semina fusca , nitida , fere ovata , non 

 oblonga et acute triquetra ut in P. auriculari et affinibus. 



P. romanum Jacq. , sive P. Jlagellare Bertol. , alienum ab hoc Jlo- 

 ribus axillaribus approximatis , non ut in nostro in racemo longo 

 terminali dispositis; foliis patentibus, non cauli approximatis , et ha* 

 bitu. Confer quae dixi in pl. rar. p. 457 , et Bertol. in fl. ital. 

 4. p. 383— Praeterea icon P. equisetiformis Sibth. fl. gr. t. 594, 

 et specimina ipsius herb. , aeque ac illa Sieberi, nonnisi floribus 

 hexandris ac digynis , ochreis magis laceris , et bracteis numerosio- 

 ribus magisque scariosis a planta sicula differunt — Illa quae CI. 

 Moris ex Sardinia misit , habltu robustiore ab utrisque quoque 

 recedunt — Interim si aliquis ad afliniorem speciem P. controver- 

 sum associare maluerit , tunc cx inspectione plantarum vegetan- 

 tium potius ad P. eauisettforme , quam ad P. romctnum refe- 

 rendum erit. 



b. Jloribus approximalis exacte spicaiis , spicis aphyllis. 



6. P. NonosuM. Pers. syn. 4.p,440 — Reich. Jl. germ. excurs. %. p. 

 572 f ex ejus specimine. 



P. floribus hexandris digynis , seminibus compressis utrinque conca- 

 vis , spicis linearibus crassiusculis paniculato - conjugatis subcernuis, 

 foliis lanceolatis utrinque atteuuatis margine subtusque ad nervos pe- 

 tiolisque scabriusculis , ochreis breviter ciliatis nudisque , caule e- 

 recto vel basi adscendenle. 



Hydropiper Dioscoridis, maculatum, acidum. Cast. H. Mess. p, 39. 



Ic. Reich. cent. 5. f. 689. 



In stagnis , et ad fluviorum margines ; Siracusa. 



Majo , Junio. 



Caules plerumque erecti , 3-pedales et ultra , virentes , et sanguineo 

 punctati , vel omnino sanguinei, ad nodos inferne incrassati: ochreae 

 scariosae, el in eadem planta vel brevissime ciliatae, vel omniuo ci- 

 liis d^stitut«e j semp^r iategrag ; folia laete vireatia , plerumque in 



