mi 



odore, quem illorum pluriml fparg^unt? Quid acceptlus 

 lapore^ quo niultsc plantje ling;uani feriunt? Quarum mul- 

 tiplicem fabricam quo attentius iirradice, caule, foliis, 

 fulcris, flore fruftuque intuemur, eo magis raultiplici 

 aninius adficitur oble(?lamento. Si fontes, rivos, aijines, 

 fluvios, flagna, lacus pervefligtimus fi maris abyniim, 

 qualicet, perlcrutamur : ubique plantas ofFendimus, quae, 

 fi non femper pulchritudine oculos, aut gi*ato renlii ol- 

 faf^um guflumque alliciunt, infolita fa^pius forma niulto 

 magis intelle£\um in fui , creatorisque admirationem rapiunt. 

 Nullus eft lapis tani durus tamque exfuccus, quin liche- 

 ni cuidam aut mufco holpitium pracbere queat, vili qui- 

 dem, fi obiter adfpiciatur, fed quem, oculo lente vitrea 

 armato, curiofiori examine digniflimum deprehendimus. 

 Verum enim vero , non folam delec>ationem plantarum 

 fludium adfert^ utile aeque eft ac jucundum. In- 

 ter omnes conflat, a benigriifllmo hujus univerfi opifice 

 eum in finem vegetabilia efl^e condita, ut homini , reliquis» 

 que animalibus, partim cibos ad fui confervationem, par- 

 tim medicamenta ad lanitatem amifl^am reflaurandam fiip- 

 peditarent, plurimaque et ufitatiflima remedia e regno vege- 

 tabili defumi. Apparet ig^itur, quanta e diligenti rei her- 

 bariae cultura in medicinam redundet vtilitas. Sine ea 

 enim non nifi mancam et imperfe£lam materiae medicae 

 cognitionem acquirere licet. Certe pauca nobis pollicere- 

 mur ab artifice, qui infirumentorum , quibus ad labores 

 fiios perficiendos vtitur, eflet ignarus. Idem plane judi- 

 cium ferendum e.ft de medico, botanica non imbuto^ fi- 

 quidem medicamenta medici infirumenta funt. Neque de- 

 funt exempla, fi obfervationes medicas evolvimus, quae 

 probant, quantas noxas producat rei herbarice ignorantia. 



Tauta 



