|| DlSSERTATIO INAVGVRALIS EOTANICA 



euenit. Qaae vero verfus apicem frondis, vbi difcus femper 

 reuoluitur (§ 6.) praefertim fpirguntur^elapfo interdum vix 

 oftiduo , fubinde pauUo ferius, notabiiem mutationem fub- 

 ire incipiunt. Compa;;es nempe Graruli aliqua parte invc- 

 ficulas extenditur , quae cum laeto virore magis perlucent 

 non (olum, f«d et euidentiores fiunt. Mutatio haec intra 

 aliquot dies magis magisque per reliquum Granuii corpu» 

 propagatur, et margo fimul ex aequali in irretjularem for« 

 mam abit, vel apophyfes quasdam fuccofas dimittere pa- 

 rat n) ; donec tota tandem moles in corpufculum oblon- 

 gum, vel varie figuratum , variisque apophylibus, moxlon- 

 gioribus mox breuioribus quafi i corniculatum transformata 

 efl: o). Aliquando huius euolutionis ope plura Granula ia 

 vnam malTam confluunt , et feniim proxima, quae contin- 

 gunt, Grana, vel quae ex vifcofltate faltem extus primum 

 adhaeferunt , fimiliter in compag^em fuam recipiunt , et 

 in velicularem formam fuccelTu temporis itidem mutant p), 

 Eo fub flaiu primordiis plantae fupra (§. defcriptis non 

 difliculter praefertim per lentera modice auqentem compa- 

 rari licuti ex eiusmodi vnionibus differentes admodurn 

 formae, quas frondes nancifci folent, aliquo modo fortaflis 

 concipi poterunt. 



§. xiir. 



Vltra binos, quos expofuimus, fruftificationis modos 

 adeft: adhuc tertius, qui etfl non in firgulis iemperfron- 



dibus 



u) Vid. Fig. XII. maximc aufla. 



#) Fig. XV. oblODgum eiusmoJi corpufculum maxirae auQum pin* 

 gitur. 



f) Eius cei ezciBpIum Fig. XUI. maximc aufh.H^Ut. 



