— 6i — 



106. Chrysosplenium alternifolium Fl. Samoj. n. 121. 



1847. Jul. 3, 9 — 12 semin. matur. 



1848. Jun. 23 pusillum. Jul. 18. Aug. 3 semina 

 matura ovalia nigra. 



(107.) Conioselinum Fischeri Fl. Samoj. n. 129. 

 1848. Sept. 10 fragni. deflor. urnbellae. 



108 Archangelica officinalis Fl. Petrop.? nec A. norve- 

 gica Fl. Samoj. 



1847. Aug. 14 e cremocarpiis matur. 



(109, 110.) Heracleum sibiricum Ledeb. Fl. Ross. II. 

 p. 320 admixto.I^ H. barbato Ledeb. Fl. Koss. II. 

 p. 322. 



1848. Octob. 1 e fruct. matur. 



III. Pachypleurum alpinum FI. Samoj. n. 133. Planta 

 Uralensis certe eadem est, ac P. alpinum in Fl. Al- 

 taica primo descriptum, nec difFert Conioselinum? 

 gayoides Lessing, in regione alpina montis Iremel 

 lecta. Utriusque specimina originalia ipse investigavi. 

 Idem quoque videtur Pachypleurum (seu Neogaya) 

 simplex Fl. Ross. et Taimyr., forsan etiam genuinura 

 Allionii, nemo saltem cbaracteres differentiales utri- 

 usque plantae rigorose exhibuit. Involucri foliola in 

 utraque variant modo integra, modo trifida, modo 

 repetito-trifida, non solum in Lessingiana, sed et in 

 Salisburgensi. DifFerentias e vittis, pubescentia, divi- 

 sione et latitudine foliolorum involucri nihili habendas 

 esse, jam cl. Reichenbacli, Koch et Bertoloni, nec 

 non natura ipsa, docuerunt. Neogaya idem est genus 

 ac Pachypleurum et cerle superfluum, at species for- 

 san diversae. In P. simplici germanico crcmocarpia 

 inter costas plerumque glabra, fere semper coloro 

 violaceo suffusa, stylopodium magis prominens, hoc 

 vero passim in P. alpino uralensi-altaico conspicitur. 

 Reslat unice magnirudo fructuum maturorum, qui 

 licet paulo variabiles in P. alpino, distincle minores 



