— 17 — 



non sunt. Idem de Senecione viscoso et paludoso vaJet, qui- 

 bus tarnen Fennia, ratione nondum salis liquida, caret. Equi- 

 selo lilorali, utpole novissimo, interim supersedeo. Haec 

 regio secunduni investigationes recenlissimas, ad litora ingen- 

 tis lacus Ladügae ne testem quidem dictarum plantaruni 

 ostendit, nisi forsan Eiymum arenarium excipimus circa urbem 

 Schlüsselburg, in insula Konowetz et in isthmo Kareliae vi- 

 gentem et Senecionein paludosum semel a Krascheninnikowio 

 inventum. 



His qualitercumque expositis, characterem Florae nostiae 

 post conamina pauca antecessorum iteratim contemplare con- 

 cessum sit. Hic vero non in eo consistit, ut planlae numero 

 praevalentes respiciantur, quod potius ad faciem vegetationis 

 spectat, sed inquirendis modo rarioribus tale opus absolvitur-, 

 species igitur consignandae sunt, quae limites distributionis 

 auslrales et boreales, occidentales et orientales heic inveniant; 

 tum enim vulgatissimae (stricte tales perpaucae dantur) saepe- 

 numero in rariores vertuntur et vice versa. Hoc thema autem 

 pro Flora Petropolilana, male cognita vegelatione provincia- 

 rum adjacentium, non exiguis premitur difficultatibus; eo ma- 

 gis igitur periculuin meum indulgentiam doctissimorum viro- 

 rum et successorum meorum, studia hislorica non vilia ha- 

 bentium obtenturum fore confido. 



Limitalionis plantarum australium a borealium mole uni- 

 formi heic nobis occurrit exemplum eximium et rarum, alibi 

 forsan in Rossia septemtrionali et media frustra quaerendum. 

 Terminationes plurium jam supra commemoravimus 5 omissis 

 his 19 speciebus regionis elevatae urbis, catalogum primo 

 exhibere liceat illarum plantarum, quae ad banc usque diem 

 in Fennia tota desiderantur (auctores recentiores mihi noti, 

 inedita omnia consultare impossibile) et inde suspicionem mo- 

 vent, quin septemtrionem versus et caurum (intercedente sal- 

 tem magno hiatu^ bene enim scio, plures v. g. in Sueciam 

 äc Rossiam orientalem et inde in piagas Fenniae adjacenles 

 altius excurrere) propagarentur. Sic: Setaria viridis, Holtonia 

 palustris, Sei i mim carvifolia, Juncus squarrosus, Cardamine 

 Dec. 184» 2 



