— 47 — 



nöti rare» vidi , utrasque etiam plaotas quasi spontaneas jam 

 adlerl Sobolewsky a. 1801 et in dumetis prope pägos Fen- 

 niae australis b. Prytz. 



2. (ext.) Fvonymus europaeus L. Ad tl. Luga in sylvis 

 monlosis. (Sobol.) Indie. pr. Dorpat. 



1. (ext?) Rbamnus catbartieus L. Ad fluv. Narwa circa 

 calarractas (Krasch. ex Gorler); lapsu tantum „Newae fl." 

 apud Sobol. Vidi inter plantas Petropolitanas Kastalskii, sed 

 sine loco speciali indicato. Kxtra Ingriam pr. Dorpat (Weinm. 

 1810). Estboniae Hb. Baer). 



1. Viola epipsila Ledeb! In graminosis, humidis et um- 

 biosis fere ubique. Cum plantam banc omni attentione vivam 

 t i equenter perscrutatus sum, cliaracteres et differentias a pro- 

 \ima V. palustri plenius adferre licet. 1°. Indumentum in 

 pagina inferiore foliorum et interdum in suprema parte pe- 

 duneuli infra florem conspiritur, sed subinde in folio infimo 

 j>i imo) deest: V. palustris genuina Semper glaberrima. 2°. 

 Slatura major quam V. palustris, non absolute quidem, sed 

 sehiper si anibae in eodem loro crescunt. 3°. Folia in utra- 

 que reniformia, sed in \ . epipsila in acumen evidentius pro- 

 ducta et ita reniformi-cordata. Numerus foliorum variabilis, 

 si duo vel plura adsunt, tunc inGmum saepe glaberrimum et 

 ab illis V. palustris forma dislingui nequit. 4°. Folia \ . 

 epipsilae in vivo rugosiora ob venas in pagina inferiore ma- 

 gis prominentes. 5°. Bracteae saepenumero supra medium 

 peduneuli positae et interdum flori valde approximatae, ra- 

 rius in medio peduneuli; sed dantur etiam individua V. pa- 

 lustris pedunculis supra medium bracteatis. 6 3 . Flores rela- 

 tive majores, quam \. palustris; at mensura vix stabilienda, 

 cum magnitndine enim totius plantae llores 6 — 9 lineales 

 ludunt, eadem ratione calcar longitudine et crassitie incres- 

 cit ita, ut lineä saepe promineat; in V. palustri plerumque 

 tantum linea dimidia. 7°. Petala prius caduca et duo supe- 

 riora V. epipsilae mediis non tarn arete accumbunt, ut in V. 

 palustri. biatus saepe semilinealis. 8° Flores quidem variant 

 colore e normali coerulescente in pallidiorem et fere albidum, 



