55 — 



et 1837 sub varr. P. Saxifragae; auctores recenliores exinde 

 speciem fecere 5 etiam K raschen, sub P. Saxifraga dicil „in- 

 colae radicibus utuntur ad saporem aromalicum et colorem 

 coeruleum spiritui frumenti deslillando conciliandum 4 * hiuc 

 forsan P. nigram W. et Koch Syn. edit. 2. p. 446 partim 

 desigDavil, sed plaütam cum descriptione Kocbii 1. c. con- 

 gruenlem Doodum vidi} omoes pedunculos glabros exbibue- 

 runt et inter P. Saxifragam mixtim specimina aderant. quo- 

 ruin radix persecta succum mox coeruleo eoloratum fundebat- 



2. (ext.) Sambucus racemosa L. Iugria (Georgi 1800;. Ind. 

 ad fl. et confluvios ^Vjalkae (Falk). 



f. (exL) Acorus Calamus L. Prope urbem Gdow, uode 

 ad cl. Weinmann missus. Dorpati (Weinm. 1810) 



2. Scilla sibirica Andr. Pelropoli, an su|>erstes ex borto? 

 (Lihoscb. et Trin. 1818;, sed etiaoi Mosquae, ubi sponta*jra 

 credilur, Semper in hortorum graminosis crcscit. 



3. AHium vineale L. Iugria (Georgi 1800 . 



3. Juucus glaucus Ebrh. Iu pascuis humidis prope Qra- 

 uieobaum (Weinm. 1824). 



Ol. Juucus lamprocarpos Ebib. var. acutiflora: segmenU 

 offert etiam interna perianthii acuta, et videlur J. aculiflorus 

 Fl. Pelropol. (vix Ebrh! 



3. Juucus obtusiflurus Ehrb. Petropoli Turcz.): in palu- 

 dosis spongiosis vulgaris (Weinm. 1824 . 



01. Luzula (rampestris) multiflora Lej. Petropoli multo 

 frequentior quam L. cainpestris. Cum cel. Fi ies L. mnlti- 

 floram tantuin pro forma pedunculis plurifloris Kemper stric- 

 tis et radice (non Semper) stolonibus deslitulo sumerem: an- 

 therarum enim et filanieutorum longiludinem mutuam nimis 

 variabilem inveni. Multo constantior apud nos L. pallescens 

 Wablenb. et facile species propria. L. congesta Willd. Enum 

 Suppl. a cl Weinm. 1824 iudicata est verisimile L. campe- 

 stris y. Kunth Syn , hanc nondum vidi. 



1. (exL) Triglochin marilimum L. In lilore sinus Fen- 

 nici pr Dolgoi Noss circuli Oranienbaum. 



4. Oxyria digyna Campd Ad fl. Newa ((ieorgi 1800 



