— 84 — 



(Gorter 1764)*, in sylvis pr. viam ad Pawlowsk ducentem 

 (Sobol. 1802)*, pr. Manachtinam! (Prescott ex Turczan.); 

 prope scholam saltuariam unicum spec. inv. cl. Schychowsky. 



f. Calypso borealis Salisb. In sylvalicis montis Duderhof 

 unico loco et semel tantum 25 speciminibus reperta (1818 

 Trin. et Llib Oschitz, cujus exempl 2 in Hb. Acad. adhuc ex- 

 slant); Ingria: ad finem sinus Fennici (Wahlenberg 1826). 



2. Malaxis paludosa Sw. In paludosis cum Listera eor- 

 data circa Krasnoi Kabak rarius (Laxmann ex Gorter 1764); 

 in monle Duderhof et ad viam Peterhofianam (Sobol. 1802)*, 

 circa Petrop. (Turczan.) Spec. ex Olonetz in Hb. Acad. 



3. Garex pulicaris L. Petropoli (Rudolph ex Georgi); in 

 paludosis frequens (Sobol. est C. leucoglochin sec. Wein- 

 mann 1824). 



tt Carex tenella Schkuhr et FI. Pelrop. bene diversa est 

 a G. loliacea L., utrasque denuo exposuit cl. Nylander in 

 Spie. Fl. Fenn. II. n. 92 et 93. In sylvis apertis humidis in 

 viemitate arborum vetustarum pr. Pawlowsk et alibi cum C. 

 loliacea (Weinm. 1822 et 1824); in paludosis prope pagum 

 quendam prineipis Urussow, circiter 40 stad. ab urbe in 

 regione viae Wiburgensis, nec non pr. Systerbeck (Prescott 

 ex Turcz.); pr. Lisina (Graff!). 



3. Carex arenaria L. Ad ripam Newae fl. pr. Katherinhof 

 (Gorter et Sobol. nec Kraschen. qui polius in mss. G. stel- 

 lulatam vel G. muricatam intellexit; C. muricata Gorter et 

 Sobol. cum C stellulata et forsan G. curta commixta videtur, 

 quare in stabiliendis numeris periodorum hae 3 species 

 Turcz. et Weinm. ut primis auetoribus adscribendae sunt). 

 Ind. in isthmo Kareliae pr. Mohla et in Fennia interiore. 



01. Carex (muricata) fraterna * In declivibus, siccis, sub- 

 apricis montium pr. Duderhof et Lapuchinka cum C. muri- 

 cata, in quam vix transit. E descriptione sola, sine compara- 

 tione fontium instituta facile pro G muricata ß. Koch Syn. 

 surni posset, sed Lumnitzer C. nemorosam suam cum C. stel- 

 lulata comparat et icon Hostii IV tab. 81 potissimum spica 

 duplo longiori et spiculis magis interruptis a nostra recedit, 



