37 



Bij ons wordt Twee- en Driejarige Meekrap gedol- 

 ven , in Silezic en in eenige streken van de Rijn-provin- 

 ciën gewoonlijk Éénjarige. In Frankrijk delft men Drie- 

 va Vierjarige , en in het Noorden van Griekenland eerst 

 de Vijf- en Zesjarige ; hetwelk alles van onderscheide- 

 ne omstandigheden afhangt. — Op andere plaatsen wor- 

 den de zwaarste wortels in September en October opge- 

 nomen , maar de kleinere weder met aarde overdekt en 

 op nieuw gemest ; op welke wijze een veld met Mee- 

 krap 8-10 jaren lang in stand zoude kunnen blijven. 



Vele Fransche Meekrap-Xehrs hebben de gewoonte 

 van de wortels, dadelijk nadat dezelve gedolven zijn, af 

 te wasschen , en dan in de lucht weder te laten opdroo- 

 gen, terwijl de verdere drooging daar op drieërlei wijze 

 geschiedt: in de zon, in de schaduw, of in daarvoor be- 

 stemde drooghuizen. Echter houden zij het voor bewe- 

 zen , dat de tweede manier , het droogen in de schaduw , 

 de beste is, waarbij namelijk de wortels niets van hoeda- 

 nigheid veranderen , en het minst van hun gewigt verliezen. 

 Hoe het droogen ook plaats hebbe , een kenteeken waaraan 

 men ziet dat dezelve droog genoeg zijn om verder bewerkt 

 te worden is , dat zij , wanneer men dezelve ineendraaijen 

 wil om te onderzoeken of er nog sap uitkomt, door mid- 

 den breken. — De Heer de kanter beschrijft de be- 

 handeling welke de Fransche telers de Meekrap , als deze 

 gedolven is , doen ondergaan , aldus : de wortels worden , 

 zoodra zij uit den grond komen, op teenen horden 

 onder, tegen de zon en den regen beschutte, doch aan 

 den luchtstroom blootgestelde afdaken gelegd , waar zij 

 3-4 dagen blijven , tot dat zij zacht en buigbaar zijn ge- 

 worden; dan geschiedt de verdere drooging in ovens, 

 waaruit het brood zoo even is uitgehaald , en welke maar 

 half gesloten worden , om aan de dampen eenen vrijen 



