72 



de Winter-Rogge den voorrang boven de Zomer- Rog 'ge , 

 waarom de laatste dan ook maar in enkele gevallen ge- 

 zaaid wordt: b. v. wanneer het land, voor Rogge be- 

 stemd , uit hoofde van eenen hoogen water-stand , in den 

 herfst niet geschikt is om met Winter-koren bezaaid te 

 worden; of wanneer de Winter-Rogge op eene of an- 

 dere wijze mislukt is ; — in één woord , Zomer-Rogge 

 komt bijna niet anders dan uit noodzakelijkheid op het 

 veld , en wordt nog het meest in de omstreken van Bre- 

 da, op klei- en zavelgronden, gebouwd. 



Alhoewel de Rogge en op zand- en op kleigronden , 

 in gemengde en zelfs in zware klei, ook op veenlan- 

 den , verbouwd wordt , slaagt zij toch doorgaans het 

 best op middelmatig drooge , hooge , goed bemeste , lig- 

 tere of zwaardere, zandbodems (*). In Zeeland wisselt 

 zij voornamelijk met Tarwe, Boonen, Erwten en Vlas 

 af, en wordt het land voor haar, gelijk elders op kleijige 

 gronden , met koe- en paardenmest toegemaakt ; in Gel- 

 derland en in het Sticht slaagt dezelve zeer bijzonder na 

 den Tabak, na Boekweit, en dikwijls ook twee jaren 

 achtereen zichzelve vervangende. De bruinachtige kleur, 

 waardoor zich , gelijk ik reeds aanmerkte , de bergScke 

 Rogge mede van andere soorten onderscheidt, wordt 

 door velen aan het gebruiken van heiplaggen en scha- 

 penmest toegeschreven. Al naar gelang van omstandig- 

 heden kan het verkieslijk wezen , het land , waarop Rogge 

 gezaaid zal worden , met nog andere specie voor te be- 

 reiden: met het beste gevolg is ook duiven- en secreet- 

 mest, modder en straatvuilnis, maar vooral runder-bloed 



(*) In Oek. NeuigJc. 1833. p. 513, 531 , 53S en 550, vindt men 

 eene Verhandeling van Prof. K.öm& , te Litiz , over de vereischte 

 standplaats en meest geschikte soorten van grond voor de verbouwing 

 der verschillende cultuur-planten. 



