77 



veel Spoor op een roggeveld vertoont , strekt zulks zoo 

 wel voor anderen , als voor den eigenaar van het gewas 

 tot schade. Niettemin wordt deze zelfde zelfstandigheid, 

 in sommige gevallen , in de hand van een bekwaam 

 geneesheer eene voortreffelijke medicijn, waarover straks 

 nog iets gezegd zal worden. 



Kan er in het algemeen weinig gedaan worden om 

 voormelde rampen af te wenden, het staat nogtans in 

 'smenschen vermogen om eenige hinderpalen voor het 

 wel slagen van het koren uit den weg te ruimen. Wan- 

 neer , op zwaar en gemest land , de wortels van het 

 graan gedurende den winter, door beurtelings met elkan- 

 der afwisselend d ooi-weer en vorst, los geraakt, en het 

 gewas in het voorjaar te geil staat , dan brengt het door 

 schapen laten afweiden daarvan , een zeer gunstig uit- 

 werksel te weeg; — bevindt men op dien tijd dat het 

 land te vast, te sterk gesloten ligt, dan is het op- en 

 over-eggen daarvan aan den groei van het koren allezins 

 bevorderlijk ; — om de schade voor te komen , die door 

 slakken veroorzaakt kan worden, heeft men aangeraden 

 het zaad te kalken , en , dadelijk nadat het in den grond 

 gebragt is , het land met kaf van Gerst te bestrooijen : 

 waardoor namelijk het voortkruipen van deze dieren der- 

 mate bemoeijelijkt zoude worden , dat zij het korenveld al 

 spoedig zouden verlaten (*) ! 



Voorondersteld dat alles ten goede uitgevallen is, dan 

 kan men den opbrengst per Bunder op 20 a 25 , in 

 vruchtbare jaren op 30 a 40, en in bijzondere gevallen 

 zelfs op 45 a 50 Mudden schatten. In Beijeren wil men 

 waargenomen hebben, dat deze steeds grooter zoude 

 zijn wanneer de Rogge , en zoo ook ander koren, in 



(*) Oeh. iïeuigk. 1831. p, 753, 



