97 



eigen zijn; vooral in natte zomers, en onder andere nog 

 niet genoeg gekende omstandigheden, zich in zulk eene 

 menigte vertoonende, dat het te groot nadeel veroorzaakt 

 om bij den landman niet als een geducht onkruid te 

 boek te staan , dat om gezegde reden zeer moeijelijk ge- 

 heel en al uit te roeijen is. Evenwel kan men deszelfs 

 verdere verspreiding nog het best verhoeden, door bij de 

 inzameling van het koren zorgvuldiglijk toe te zien, dat 

 de vruchtdragende halmen van dit gras te gelijk mede 

 afgesneden , de aan de zeissen of sikkel ontkomene plan- 

 ten met de hand uitgetrokken, en bijeengezameld weg- 

 gedragen worden. 



Bij onderscheidene Schrijvers, zoo van vroegeren als 

 van lateren tijd , vindt men van de Rogge-Dravik aan- 

 geteekend , dat het een gras is, dat gevaarlijke eigen- 

 schappen bezit. Llvnaeus verhaalt , dat de landlieden 

 in Zweden van gevoelen zijn, dat het, even als het 6e- 

 dwelmend Raygras (Lolium temulentum) , met het ko- 

 ren binnengebragt , zoodat deszelfs zaad zich hiermede 

 ligtelijk vermengen kan, duizeligheid veroorzaakt, wanneer 

 het in het brood of op andere wijzen in groote hoeveel- 

 heid genuttigd is geworden. Hetzelfde lezen wij bij 

 GütfïïER, mattüschka, gmelin ; bij latere Schrijvers al- 

 leenlijk, dat dit Bravik-zwd wel aan het brood eenen 

 onaangenaam bitteren smaak mededeelt, doch dat dit, 

 als het er slechts niet te veel mede bezwangerd is, aan 

 de gezondheid geen nadeel toebrengt. Stajjt is de eeni- 

 ge bij wien ik geboekt vind, dat het zaad van dit gras 

 aan het brood eenen zoeten smaak geeft (*). 



Mattüschka en eenige andere Schrijvers beweren, dat 

 dit zaad ook voor de hoenders schadelijk is, dat het de- 



(*) Staht, Huish. Handb. p. 104. 

 II. 



7 



